● Na przełomie czerwca i lipca miało miejsce się 47. Zgromadzenie Ogólne Rady Praw Człowieka ONZ.
● Program konferencji przewidywał, przede wszystkim, dyskusję na temat praw kobiet i ich sytuacji na świecie.
● W rzeczywistości, dyskusja dotyczyła głównie planów wprowadzenia ideologii gender oraz ideologicznej koncepcji „praw reprodukcyjnych i seksualnych”.
● W czasie sesji Niezależny Ekspert OZN przedstawił raport nt. równości genderowej w którym wprost stwierdził, że w swej pracy nie brał pod uwagę wpływających do niego głosów krytycznych wobec ideologii gender uznając je za „mowę nienawiści”.
● W raporcie na temat Rumunii wskazano na potrzebę promowania „perspektywy gender” już na etapie szkoły. Ekspertom nie spodobało się, że rumuńskie społeczeństwo afirmuje macierzyństwo.
Podczas posiedzenia dyskutować miano na temat przestrzegania praw kobiet w świecie zdominowanym przez COVID-oraz o „odpowiedzialności za kobiety w warunkach pomocy humanitarnej”. W rzeczywistości jednak, to hasło „praw seksualnych i reprodukcyjnych” odmieniono w czasie sesji przez wszystkie przypadki, mimo że, koncepcja ta nie posiada nawet przyjętej na gruncie międzynarodowym definicji. Jest to ideologiczne hasło nadużywane dla czysto politycznych celów za którym kryją się tak radykalne postulaty jak m.in. dostępność aborcji na życzenie, czy wulgarna edukacja seksualna.
Na posiedzeniu zostało wyraźnie podkreślone, że możliwość zabójstwa dziecka poczętego powinna zostać uznana za podstawowe prawo człowieka, choć prelegenci z pewnością byli świadomi, że państwa wielokrotnie wyrażały sprzeciw wobec prób stworzenia takiej konstrukcji prawnej, a międzynarodowe traktaty w sposób nie pozostawiający wątpliwości stoją po stronie prawa do życia.
Wielokrotnie powoływano się także na teorię gender-based violence, mimo że ona również nie posiada jednej, wiążącej definicji legalnej, a liczne państwa co raz częściej wyrażają wątpliwości co do tej koncepcji. Nieskuteczność perspektywy gender w walce z przemocą jest widoczna w licznych danych i statystykach (m. in. Agencji Praw Podstawowych, OECD czy WHO).
Mimo tego, wielu mówców – w tym Dyrektor Wykonawcza ds. Kobiet, Phumzile Mlambo Ngucka – podkreślało potrzebę szerszego uwzględnienia polityki gender nawet w takich aspektach jak np. mechanizmy wymiaru sprawiedliwości.
Tymczasem, perspektywa gender budzi poważne zastrzeżenia nie tylko ze względu na jej nieskuteczność i oderwanie od rzeczywistych potrzeb kobiet, ale ze względu na jej ideologiczny charakter. Jednym z jej głównych założeń jest bowiem podważenie istnienia obiektywnych różnic między kobietami i mężczyznami oraz przekonanie, że kobiecość i męskość to tylko społeczne konstrukty powstałe w wyniku walki płci. Konstytucja RP (podobnie jak szereg konstytucji innych państw) jest wolna od perspektywy gender, przy czym szczególnie istotne jest to w kontekście jej art. 18, stanowiącego, że „Małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”.
Raport wolny od jakiejkolwiek krytyki
W czasie sesji przedstawiony został też raport Victora Madrigal-Berloza, Niezależnego Eksperta ds. Ochrony przed przemocą i dyskryminacją ze względu na orientację seksualną i tożsamość genderową. Celem raportu, jak ogłosił sam autor, miało być propagowanie „myślenia feministycznego” i ocena rzekomych zagrożeń dla praw człowieka wynikających z istnienia „norm i struktur genderowych”. Przed rozpoczęciem prac nad raportem Ekspert zaprosił zainteresowane podmioty do konsultacji, z czego Instytut Ordo Iuris skorzystał zgłaszając swoje merytoryczne uwagi.
W treści zaprezentowanego podczas sesji raportu, w miejscu, gdzie autor podziękował za liczny udział w konsultacjach, znalazła się informacja, że „Stosunkowo niewielka liczba innych zgłoszeń była nienawistna lub zawierała mowę nienawiści i została wykluczona ad portas. Nie będą one częścią żadnej publikacji firmowanej przez posiadacza mandatu”. Choć nie wskazano tego wprost, nie ulega wątpliwości, że merytoryczna i oparta o badania naukowe, lecz niewpisująca się w przyjęte przez Eksperta radykalne tezy, analiza Instytutu została zaliczona do grona odrzuconych kwestionariuszy. W całym opublikowanym raporcie nie pojawia się bowiem ani jedna krytyczna wzmianka na temat ideologicznych koncepcji i postulatów omawianych i promowanych przez Victora Madrigal-Berloza. Już na początku zapowiedziano jaki jest cel raportu („propagowanie myślenia feministycznego”) – do tego celu dążono i udało się go osiągnąć.
Proces powstawania tego raportu, począwszy od jego założeń, przez konsultacje ukierunkowane pod przyjętą tezę, a skończywszy na publikacji, w której odgórnie odrzucono wszystkie stanowiska sprzeczne z ideologiczną linią przyjętą przez autora, pokazuje jak małą wartość merytoryczną mają dziś publikacje firmowane przez takie organizacje jak ONZ.
Rumunia pod obserwacją
Podczas Zgromadzenia Ogólnego przedstawiono także raport Grupy Roboczej ds. Dyskryminacji Kobiet i Dziewcząt w Rumunii. Jego autorzy przeprowadzili analizę krajowych instytucji w zakresie promowania genderowej perspektywy w walce z przemocą oraz praw reprodukcyjnych i seksualnych.
Zdaniem członków Grupy Roboczej równość nie powinna być rozumiana wyłącznie jako równe traktowanie obu płci, ale powinny również istnieć w krajowych systemach legislacyjne i instytucjonalne możliwości nacisku ukierunkowane na opracowanie środku na rzecz równości genderowej. Za olbrzymi problem uznano fakt, że społeczeństwo rumuńskie nadal wpiera „stereotypowe” wybory kobiet, za które uznano przede wszystkim macierzyństwo. W celu zmienienia tego stanu rzeczy zalecono, aby już na etapie szkoły promować perspektywę gender, m.in. poprzez wprowadzenie podręczników o treściach „wolnych od uprzedzeń”.
„Winą za rzekomy „ogólnoświatowy odwrót od idei praw kobiet”, przez który należy rozumieć sprzeciw wobec ideologii gender, obarczono środowiska konserwatywne i sprzeciwiające się upolitycznianiu praw człowieka. Pokazuje to, że środowiska promujące radykalną, lewicową agendę, dostrzegają, że coraz śmielsze próby narzucenia skrajnej ideologii ogółowi społeczeństwa zmotywowały środowiska konserwatywne do przeciwstawienia się ograniczającej ich prawa i wolności ideologii. Rzeczywiście głos społeczeństwa, które nie chce narzucenia ideologii gender, ograniczania wolności słowa, ingerowania w sposób wychowania dzieci i prawo rodziców do przekazania dzieciom swojego systemu wartości, jest coraz głośniejszy. Widoczny opór jaki już dziś jest stawiany genderowym i lewicowym ideologom daje dużą nadzieję na przyszłość” – powiedziała Anna Kubacka z Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.
