W dniach 15-16 marca, przedstawicielki Instytutu Ordo Iuris – dr Joanna Banasiuk oraz Karolina Dobrowolska, w charakterze obserwatora wzięły udział w XVI Sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ w Nowym Jorku.
W dniach 15-16 marca, przedstawicielki Instytutu Ordo Iuris – dr Joanna Banasiuk oraz Karolina Dobrowolska, w charakterze obserwatora wzięły udział w XVI Sesji Komisji ds. Statusu Kobiet ONZ w Nowym Jorku.
Komisja ds. Statusu Kobiet jest jednym z głównych organów ONZ tworzących politykę tego międzynarodowego gremium w odniesieniu do kwestii związanych z równouprawnieniem i prawami kobiet. Komisja powstała na podstawie rezolucji ECOSOC 11 (II) z 21 czerwca 1946 r., aby przygotować dla Rady rekomendacje i raporty na temat promocji praw kobiet w życiu politycznym, ekonomicznym, społecznym, cywilnym i edukacyjnym. W 1995 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ zobowiązało Komisję do składania raportów na temat działań podejmowanych w ramach Światowych Konferencji do spraw Kobiet, a zwłaszcza do przeglądu działań związanych z Pekińską Platformą Działania (Beijing Platform for Action).
Sesje CSW odbywają się raz do roku w Nowym Jorku, a udział w nich biorą Państwa Członkowskie ONZ oraz organizacje pozarządowe. Celem dorocznych spotkań CSW jest ocena dotychczasowych działań ONZ w zakresie działań na rzecz równouprawnienia kobiet. Niestety, bardzo często ustalenia Komisji dalece wykraczają poza kompetencje przyznane ONZ prawem traktatowym i w praktyce sprowadzają się do propagowania kontrowersyjnych postulatów „równości gender”, promowania „praw osób LGBTQ” czy wreszcie tzw. „praw reprodukcyjnych i seksualnych” (w tym „prawa do aborcji”). Podobnie jak inne międzynarodowe instytucje w tytule zajmujące się prawami kobiet, CSW nie tylko nie zajmuje się realnymi potrzebami współczesnych kobiet, ale także niejednokrotnie przyjmuje wysoce stygmatyzujący język wobec kobiet pragnących poświęcić się macierzyństwu.
Obecnie Komisja liczy 45 państw wybieranych przez EOSOC na 4 lata. Wybór następuje według klucza geograficznego: Afryka – 13 członków, Azja – 11 członków, Ameryka Łacińska – 9 członków, Europa Wschodnia – 4 członków, Europa Zachodnia i inne kraje – 8 członków. Polska, nie będąc obecnie członkiem Komisji, posiada status obserwatora.
