Dziś Rada Miasta Kielce będzie głosować nad projektem uchwały wprowadzającej program, który zakłada dofinansowanie zapłodnienia pozaustrojowego z publicznych środków. Rodzi on liczne wątpliwości prawne i każe postawić pytanie o gospodarność wydawania pieniędzy publicznych przez władze Kielc. Program m.in. nie uwzględnia głównych przyczyn problemów z niepłodnością, a także ignoruje naczelną w prawie rodzinnym zasadę dobra dziecka. Instytut Ordo Iuris przygotował analizę na ten temat.
Instytut Ordo Iuris zauważa, że, program preferencyjnie traktuje pary kwalifikujące się do zapłodnienia pozaustrojowego stanowiące, jak przyznają autorzy, zaledwie 2 proc. niepłodnych par. Z kolei, pomimo trafnego uznania zbyt późno podejmowanych decyzji o zajściu w ciążę jako głównej przyczyny problemów z niepłodnością, program w żaden sposób się do niej nie odnosi. Tym samym, działania autorów projektu uchwały nie są obliczone na usuwanie przyczyn problemu demograficznego, ale utrwalać będą obecny stan.
Szczególnie rażące są te postanowienia Programu, które pozwalają na skorzystanie z procedury in vitro osobom pozostającym w konkubinacie a nawet osobom niebędącym w żadnym związku. Program zatem nie uwzględnia naczelnej w prawie rodzinnym zasady dobra dziecka. Uchwałodawca ma prawo i obowiązek zabiegać o to, by były to warunki rozwoju dziecka były optymalne, zobowiązuje go do tego bowiem Konstytucja (art. 18 i art. 72 Konstytucji). Takimi optymalnymi warunkami, jak to wielokrotnie udowodniono, jest dla dziecka naturalna rodzina, oparta na małżeństwie mężczyzny i kobiety.
Zdziwienie może budzić ustalenie dolnej granicy wieku uprawniającej do skorzystania z Programu na skrajnie niskim poziomie 20 lat. Pomimo, że ogólnie uznanym jest fakt wyraźnego spadku płodności dopiero po 35 roku życia kobiety. Program nie uwzględnia, ponadto, wydatków wynikających z refundacji procedury zapłodnienia pozaustrojowego, które wiążą się ze zwiększonymi przeciętnymi kosztami leczenia i opieki nad noworodkami poczętymi tą drogą. Nie przewiduje także jakiegokolwiek mechanizmu śledzenia stanu zdrowia dzieci poczętych pozaustrojowo. Oprócz tego, pomija on naczelną w prawie rodzinnym zasadę dobra dziecka poprzez otwarcie dostępu do in vitro parom żyjącym w konkubinatach.
„Niska efektywność, wysokie koszty, a przede wszystkim kolizja z chronionymi konstytucyjnie wartościami, w tym poszanowaniem godności każdego człowieka niezależnie od etapu jego rozwoju każe krytycznie ocenić projekt uchwały nad którym radni będą dziś głosować” – ocenia mec. Rafał Dorosiński z Instytutu Ordo Iuris.
Problematykę procedury in vitro Instytut Ordo Iuris omawia w osobnej broszurze: „Zapłodnienie in vitro: wątpliwości, pytania, zastrzeżenia”.
