• Parlament Europejski będzie dziś głosować nad projektem rekomendacji dla Rady w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 69. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (CSW).
• W projekcie rekomendacji wezwano Radę m.in. do zapewnienia kobietom aborcji i edukacji seksualnej, a państwa członkowskie do ratyfikacji Konwencji stambulskiej.
• Instytut Ordo Iuris wysłał memorandum do europosłów dotyczące projektu rekomendacji.
• Eksperci Instytutu Ordo Iuris zauważyli, że proponowane w dokumencie zapisy wykraczają poza kompetencje Unii Europejskiej, szczególnie w obszarze zdrowia i edukacji.
• W memorandum zwrócono także uwagę, że Konwencja stambulska jest zideologizowanym dokumentem, nieskutecznym w walce z przemocą wobec kobiet.
• Instytut zaapelował do europosłów o odrzucenie rekomendacji w obecnym kształcie.
• Sesja Komisji ds. Statusu Kobiet (CSW) odbędzie się w marcu 2025 roku.
Memorandum dla europarlamentarzystów
Instytut Ordo Iuris skierował memorandum do europosłów, w którym krytycznie odnosi się do projektu rekomendacji Parlamentu Europejskiego (przygotowanych przez unijny Komitet Praw Kobiet i Równouprawnienia – FEMM) dla Rady w sprawie priorytetów Unii Europejskiej na 69. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (CSW). Komisja ta, będąca jednym z głównych organów ONZ zajmujących się kwestiami równości płci i praw kobiet, odbędzie swoją kolejną sesję w marcu 2025 roku.
Debata nad projektem rekomendacji Parlamentu Europejskiego zaplanowana jest na czwartek, 19 grudnia podczas sesji plenarnej. Instytut Ordo Iuris zauważył, że przygotowany dokument zakłada promowanie szeregu kontrowersyjnych zapisów, takich jak ratyfikacja Konwencji stambulskiej przez wszystkie państwa członkowskie, które jeszcze tego nie zrobiły, a także zapewnienie dostępu do aborcji oraz edukacji seksualnej dla kobiet. Eksperci Instytutu Ordo Iuris podkreślili, że projekt rekomendacji przygotowany przez Komisję Praw Kobiet i Równouprawnienia Parlamentu Europejskiego zawiera postulaty, które wykraczają poza kompetencje UE i stoją w sprzeczności z prawem międzynarodowym.
Kontrowersje wokół Konwencji stambulskiej
Zalecenia FEMM zakładają wezwanie państw członkowskich do ratyfikacji Konwencji stambulskiej, mimo że dokument ten budzi kontrowersje zarówno na gruncie międzynarodowym, jak i krajowym. Konwencja, wprowadzając definicję „gender” oderwaną od biologicznego pojęcia płci, zobowiązuje państwa do zwalczania „stereotypów płciowych” i wprowadzania treści o „niestereotypowych rolach płciowych” do systemów edukacji.
Instytut Ordo Iuris zauważył, że pomija ona główne przyczyny przemocy, takie jak uzależnienia, rozpad więzi rodzinnych czy uprzedmiotowienie kobiet i dziewcząt, co zostało wskazane w raportach Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Konwencja w swoim ideologicznym charakterze ignoruje różnorodność kulturową państw członkowskich oraz lokalne rozwiązania prawne, które często skuteczniej przeciwdziałają przemocy wobec kobiet.
Promocja aborcji i edukacji seksualnej
Projekt rekomendacji zakłada także promocję „praw seksualnych i reprodukcyjnych”, które obejmują dostęp do aborcji oraz edukacji seksualnej. Instytut wskazał, że pojęcie to jest niebezpiecznym, ideologicznym terminem, który nigdy nie został zaakceptowany w wiążących dokumentach międzynarodowych.
Autorzy memorandum zauważyli również, że aborcja, zgodnie z międzynarodowym prawem, nie powinna być promowana jako metoda planowania rodziny. Eksperci przypomnieli, że Deklaracja Pekińska oraz Program Działania Międzynarodowej Konferencji w Kairze wyraźnie podkreślają konieczność unikania promocji aborcji oraz wspierania kobiet poprzez dostęp do właściwej pomocy.
Edukacja jako kompetencja państw członkowskich
Instytut Ordo Iuris zauważył, że edukacja seksualna jest domeną państw członkowskich, a narzucanie jednolitych standardów w tej dziedzinie może naruszać prawa rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Autorzy memorandum podkreślili, że modele edukacji seksualnej w Europie są bardzo zróżnicowane – od programów promujących odpowiedzialność i szacunek, po takie, które koncentrują się wyłącznie na biologicznych aspektach seksualności. Instytut zwrócił uwagę, że narzucanie standardów edukacyjnych przez UE może być niezgodne z art. 165 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który wskazuje, że w dziedzinie edukacji Unia ma jedynie kompetencje wspierające.
– Projekt rekomendacji Parlamentu Europejskiego promuje rozwiązania, które nie znajdują umocowania w międzynarodowym prawie, takie jak narzucanie jednolitych standardów w edukacji seksualnej czy promowanie dostępu do aborcji. Tymczasem traktaty ONZ, m.in. Deklaracja Pekińska, w punkcie 106 k – wyraźnie podkreślają, że te kwestie powinny pozostawać w kompetencji państw narodowych. Próby rozszerzania unijnych kompetencji w tym zakresie stanowią niebezpieczny precedens naruszający suwerenność państw członkowskich i fundamenty porządku międzynarodowego – zaznacza Julia Książek z Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.
Podczas dzisiejszej debaty w PE, Lina Galvez, sprawozdawca rekomendacji w kontekście swojego dokumentu powiedziała, że „w miarę zbliżania się do 69. sesji Komisji ds. Statusu Kobiet, stajemy w obliczu niepokojącej rzeczywistości: nie tylko poruszamy się zbyt wolno, aby osiągnąć Cele Zrównoważonego Rozwoju związane z równością płci, ale jesteśmy świadkami globalnego cofania praw kobiet, redefiniowania pojęć takich jak wolność i sama koncepcja równości oraz rozwijania projektu ekonomii politycznej naszych ciał, które po raz kolejny służą celom innych, a nie naszym własnym. […] Fakty mówią same za siebie: zamknięcie luk prawnych i wyeliminowanie dyskryminujących przepisów zajęłoby 286 lat.”
Joanna Scheuring-Wielgus, w imieniu grupy S&D stwierdziła: „dużo rzeczy nie zostało zrealizowanych, ale również na świecie obserwujemy wzrost poparcia sił radykalnie prawicowych, które dążą do ograniczenia, a nawet odebrania kobietom praw, o które przez dekady same walczyliśmy. Dlatego cieszę się jako Polka, że Unia Europejska będzie silnie reprezentowana na globalnej scenie, dlatego że Polska właśnie będzie kierowała delegacją Unii Europejskiej, ponieważ będziemy przewodzić polskiej prezydencji. I Polska jest symbolem tego, że z populizmem i skrajną prawicą można nie tylko walczyć, ale też skutecznie wygrywać. Dlatego z tego miejsca chciałabym zwrócić się do moich kolegów i koleżanek z rządu polskiego, aby potraktowali poważnie rekomendacje Parlamentu Europejskiego dotyczące priorytetów Unii na tę komisję.”
Marc Jongen, w imieniu Grupy Europa Suwerennych Narodów wskazał: „radykalne feministki i ideolodzy mogą świętować 30. rocznicę Światowej Konferencji Kobiet w Pekinie w przyszłym roku. Deklaracja Pekińska z 1995 r. położyła podwaliny pod ideologię gender i zapisała gender mainstreaming we wszystkich obszarach działań rządowych – została następnie przeforsowana odgórnie na całym świecie, kpiąc z demokracji. Co to oznacza w praktyce? Systematyczną dyskryminację mężczyzn w publicznych, a nawet prywatnych ogłoszeniach o pracę ze względu na kwoty dla kobiet. Równość oznacza równe szanse. Równość oznacza równe wyniki. Ale tylko kwalifikacje powinny o tym decydować. Niemiecka minister spraw zagranicznych Annalena Baerbock, która wspięła się na szczyt dzięki parytetowi Partii Zielonych, pokazuje, do czego mogą doprowadzić tego rodzaju nominacje. Czy na świecie istnieje dyskryminacja i przemoc wobec kobiet? Tak i należy z tym walczyć. Czy UE postępuje w tej sprawie właściwie? Nie. Oficjalne wskaźniki docelowe UE pod hasłem «przemoc wobec kobiet» obejmują przemoc domową i molestowanie w miejscu pracy, ale nie przemoc w przestrzeni publicznej. Powiedzmy to wprost: Ponieważ jest to głównie przemoc migrantów. Dwie trzecie schronisk dla kobiet w Niemczech zajmują migranci. Migranci ubiegający się o azyl są pięciokrotnie nadreprezentowani w przestępstwach seksualnych. Jeśli naprawdę chcemy chronić kobiety przed przemocą i dyskryminacją, musimy nadać priorytet czemuś zupełnie innemu niż obudzony radykalny feminizm, który niestety nadaje ton w UE”.
Abir Al-Sahlani, w imieniu grupy Renew stwierdziła: „należy położyć kres wszelkim formom dyskryminacji kobiet, wyeliminować wszelką przemoc wobec kobiet w życiu prywatnym i publicznym. Zaprzestanie praktyk takich jak małżeństwa dzieci i okaleczanie żeńskich narządów płciowych. Pełne uczestnictwo kobiet i równe szanse na przywództwo na wszystkich szczeblach społeczeństwa. Powszechny dostęp do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tym zakresie. Równe prawa do zasobów ekonomicznych. Własność ziemi i nieruchomości. Egzekwowalne przepisy promujące równość i wzmocnienie pozycji dziewcząt i kobiet na całym świecie”.
Źródło zdjęcia okładkowego: Adobe Stock
