Wzrost skali przemocy seksualnej w Europie. Projekt Rezolucji w zgromadzeniu parlamentarnym Rady Europy

25 lutego Birgit Bessin, niemiecka polityk Alternatywy dla Niemiec, deputowana do Bundestagu oraz Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (Parliamentary Assembly of the Council of Europe) przedłożyła Zgromadzeniu projekt rezolucji zatytułowany „Środki mające na celu zwalczanie wzrostu przemocy seksualnej i domowej wobec dzieci i kobiet w Europie” (Measures to combat the rise in sexual and domestic violence against children and women in Europe). W dokumencie wskazano na rosnącą skalę przemocy seksualnej i domowej wobec kobiet i dzieci w Europie, zwracając uwagę na niepokojące dane statystyczne z Francji oraz Niemiec. Autorzy podkreślają przy tym konieczność rzetelnego publikowania szczegółowych statystyk przez państwa członkowskie, aby umożliwić ocenę poziomu bezpieczeństwa i wypracowanie skutecznych rekomendacji.

Projekt rezolucji zgłoszony przez deputowaną Birgit Bessin wraz z 22 sygnatariuszami (wśród których są poseł na Sejm RP Paweł Jabłoński z Prawa i Sprawiedliwości oraz deputowany do Rady Najwyższej Ukrainy Dmytro Natalukha z partii Sługa Ludu) odnosi się do szeregu kwestii związanych ze wzrostem przemocy wobec kobiet i dzieci w Europie.

W pierwszej kolejności w dokumencie wskazano na dane statystyczne dotyczące przemocy we Francji i w Niemczech. Zgodnie z danymi opublikowanymi przez francuski Ministerialny Departament Statystyki Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Service statistique ministériel de la sécurité intérieure) liczba ofiar przemocy seksualnej we Francji wzrosła w 2024 roku o 7% w porównaniu z rokiem poprzednim, dochodząc do poziomu 122 600, a liczba gwałtów i prób gwałtów zwiększyła się o 9%. Całościowo, w latach 2016–2024 liczba ofiar przemocy seksualnej wzrosła ponad dwukrotnie.

W projekcie rezolucji, w odniesieniu do danych z Niemiec podkreślono, że liczba spraw dotyczących pornografii dziecięcej i młodzieżowej w Internecie podwoiła się w latach 2020–2022, osiągając 48 821 zgłoszeń. Dokument akcentuje, że w 2022 roku odnotowano 15 520 przypadków wykorzystywania seksualnego dzieci. Liczba gwałtów, napaści seksualnych i szczególnie poważnych napaści seksualnych zarejestrowanych przez policję wzrosła prawie dwukrotnie w latach 2014–2024, osiągając 13 320 przypadków.

W dalszej części projektu pojawia się sformułowanie, zgodnie z którym „publikacja tych danych jest mile widziana”, jako że „tylko poprzez nazwanie problemu można znaleźć trwałe rozwiązanie”. Zaznaczono przy tym, iż państwa członkowskie powinny publikować szczegółowe statystyki, aby Zgromadzenie Parlamentarne mogło zbadać stan „(nie)bezpieczeństwa” [(in)security] i wydać zalecenia dotyczące najlepszych praktyk.

Autorzy projektu wskazują, że Zgromadzenie powinno wezwać państwa członkowskie do zapewnienia policji i organom sądowym lepszych szkoleń i wyposażenia w celu zwalczania przemocy seksualnej oraz do zapewnienia ofiarom przemocy seksualnej szybkiego i skutecznego dostępu do środków prawnych, odpowiednich środków ochrony, jak i najlepszej możliwej pomocy medycznej i psychologicznej. W dokumencie pojawia się również postulat, aby dyskusja na temat wzrostu przyczyn przemocy seksualnej była „przejrzysta”, a sama problematyka dotycząca tej kwestii została potraktowana priorytetowo. W dokumencie wezwano także do „wyciągnięcia daleko idących wniosków politycznych w celu zwalczania podstawowych przyczyn tego zjawiska”.

Zgodnie z Regulaminem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (pkt 26), dalsze procedowanie wniosku zależy od Biura Zgromadzenia. To może zdecydować o przekazaniu go do jednej lub kilku komisji, przekazaniu go komisjom tylko do wiadomości albo o niepodejmowaniu dalszych działań. Jeżeli odpowiednia komisja (bądź komisje) oraz Biuro Zgromadzenia uznają, że sprawa powinna być dalej procedowana, przygotowywany jest projekt właściwej rezolucji wraz z raportem komisji. Taki tekst zawiera już konkretną propozycję przyjęcia przez Zgromadzenie i zostaje wpisany do porządku obrad sesji plenarnej, gdzie podlega debacie oraz głosowaniu.

– Projekt rezolucji zgłoszony przez szereg konserwatywnych członków Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy należy odczytywać w szerszym kontekście, związanym ze wzrostem przypadków przemocy seksualnej w wielu państwach europejskich. W dużej części państw członkowskich RE dyskusja o rosnącej liczbie przestępstw seksualnych coraz częściej łączona jest ze zjawiskiem masowej migracji, co nadaje temu tematowi wyraźny wymiar polityczny. W reakcji coraz częściej podkreśla się potrzebę opracowywania rzetelnych danych dotyczących sprawców i ofiar oraz potrzebę otwartej i rzeczowej dyskusji o źródłach wzrostu skali tego typu przestępstw. Projekt rezolucji przedstawiony przez niemiecką polityk wyraźnie wpisuje się w tę dyskusję – zauważa Patryk Ignaszczak z Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.