Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Szczyt nieporozumień w Nairobi

Data publikacji: 15.11.2019

Adobe Stock

Próby podważenia ochrony ludzkiego życia i rodziny na forum międzynarodowym są coraz częstsze. Jednym z przykładów takiego działania był Szczyt w Nairobi. W wydarzeniu wzięła udział delegacja Ordo Iuris. Prawnicy Instytutu należeli do nielicznych przedstawicieli organizacji broniących życia i rodziny, którzy zostali dopuszczeni do uczestnictwa w Szczycie. 

 

W dniach 12-14 listopada stolica Kenii gościła delegatów ponad 170 państw świata na Szczycie zwołanym w 25-lecie Międzynarodowej Konferencji na temat Zaludnienia i Rozwoju („szczytu ludnościowego”), która odbyła się w Kairze w 1994 roku. Podobnie jak w przypadku konferencji kairskiej, również w Nairobi tematem wiodącym miał być obszar tzw. zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego. Tym razem organizatorzy konferencji nie wspominali już o groźbie przeludnienia, w której cieniu odbywała się kairska konferencja, tematem wiodącym miała być po prostu promocja „wyzwalających” praw reprodukcyjnych i seksualnych.

 

Organizatorzy wydarzenia w Nairobi postanowili tym razem uniknąć losu Szczytu w Kairze, podczas którego szeroka koalicja państw zbudowana przez sprawną dyplomację Stolicy Apostolskiej powstrzymała najbardziej radykalne proaborcyjne postulaty. To dzięki mocnemu głosowi Jana Pawła II ostateczny Plan Działania uzgodniony w Kairze potwierdzał, że każdy ma prawo do życia, rodzina stanowi podstawową komórkę społeczeństwa i należy jej się wsparcie, zaś aborcja w żadnym wypadku nie może być promowana jako metoda planowania rodziny.

 

Aby podobny los nie spotkał założeń Szczytu w Nairobi organizatorzy przyjęli całkiem odmienny tryb zwołana i przygotowania konferencji. Przede wszystkim postanowiono nie powtarzać błędu z Kairu, gdzie długotrwałe obrady dały konserwatywnej koalicji szansę na wprowadzenie poważnych modyfikacji do dokumentu końcowego Szczytu – Planu Działania. Dlatego tym razem dokument końcowy („Nairobi Statement”) opublikowano już na dwa miesiące przed rozpoczęciem Szczytu, a sam Szczyt miał trwać jedynie trzy dni, zamiast niemal dwóch tygodni, jak to było w przypadku obrad w Kairze.

 

Oświadczenie z Nairobi (Nairobi Statement) za cel nadrzędny Szczytu przyjęło gwałtowne „przyspieszenie” wdrażania radykalnego programu praw reprodukcyjnych i seksualnych. Stąd hasłem przewodnim w Nairobi było „przyspieszenie obietnicy” („accelerate the promise”). Na pierwszy plan, zarówno w Oświadczeniu jak i materiałach promujących Szczyt oraz w doborze tematyki paneli i prezentacji, wysunięto dostęp do „bezpiecznej aborcji” oraz „szerokiej edukacji seksualnej”. Co więcej, organizatorzy, wbrew uzgodnionym przez państwa definicjom, celowo posłużyli się szerokim terminem „zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych”, choć w Kairze kategorycznie odcięto się od prób stworzenia osobnej kategorii praw seksualnych. Pod tym pojęciem kryją się bowiem roszczenia ruchu LGBT, w tym zmierzające na rzecz uznania „tożsamości genderowej” czy orientacji seksualnej za kategorie chronione prawem.

 

Świadomi braku jednolitego poparcia dla tego programu, inicjatorzy Szczytu oparli się w jego organizacji na jednej tylko agendzie ONZ - Funduszu Ludnościowym UNFPA, rządzie Danii oraz goszczącym Szczyt rządzie Kenii. Tak wąskie grono organizatorów w połączeniu z bezprecedensową próbą ubezwłasnowolnienia uczestników Szczytu przez publikację gotowego i niepodlegającego negocjacjom Oświadczenia z Nairobi, stały się podstawą najpoważniejszych zarzutów wobec konferencji.

 

Zastrzeżenia wobec organizacji Szczytu w Nairobi podsumowała dyplomacja watykańska uzasadniając decyzję Stolicy Apostolskiej o rezygnacji z uczestnictwa w Szczycie. Według stałego obserwatora Stolicy Apostolskiej przy ONZ „Oświadczenie z Narobi nie było poprzedzone konsultacjami i nie może być przedstawiane jako wyraz międzynarodowego konsensusu”, ponadto „konferencja odbywać się będzie poza systemem ONZ, bez przejrzystych konsultacji międzyrządowych, budując błędne wrażenie konsensusu odnośnie Oświadczenia z Nairobi”. Konkludując dyplomacja watykańska stwierdziła, że „Szczyt w Nairobi nie może być uznany za spotkanie zwołane przez ONZ lub przeprowadzane pod jego auspicjami”.

 

Pomimo głosów sprzeciwu, na Szczyt w Nairobi przybyli przedstawiciele ponad 170 państw oraz setek organizacji pozarządowych z całego świata. Organizatorzy zdawali sobie sprawę z tego, że wszelkie zastrzeżenia odnośnie trybu przygotowania Szczytu będą musiały pójść w niepamięć, jeżeli jego uczestnicy jednomyślnie poprą radykalne Oświadczenie z Nairobi. Temu służyć miały liczne sesje poświęcone publicznemu składaniu zobowiązań do realizacji Oświadczenia z Nairobi poprzez konkretne działania i precyzyjne deklaracje ze strony rządów i organizacji pozarządowych.

 

Sesje poświęcone składaniu „zobowiązań” część rządów celowo wykorzystało jednak dla odcięcia się do Oświadczenia z Nairobi. Opublikowane wcześniej zobowiązanie USA wskazywało na „finansowe wsparcie dla międzynarodowych programów wspierających kompetencje, szanse i rozwój kobiet, bez naruszenia godności i przyrodzonej wartości każdego ludzkiego życia”. W czasie samego Szczytu w Nairobi ambasador USA w Kenii ostrzegał przez aktywnością grup proaborcyjnych mówiąc wprost o tym, że „te grupy podejmują próbę napisania od nowa postanowień końcowych konferencji ludnościowej, na które zgodę wyraziło 179 rządów w 1994 roku, tym razem zastępując je zobowiązaniami wykraczającymi poza obszar uzgodniony na tamtej konferencji”.

 

Dla zapewnienia jednomyślności posunięto się do wybiegów formalnych, uniemożliwiając uczestnictwo w Szczycie wielu międzynarodowym organizacjom broniącym tradycyjnych wartości, życia i rodziny. Wśród nich wymienić należy obecnych stale w ONZ w Nowym Jorku ekspertów z C-FAM, jak również Family Watch Internatonal, czy CitizenGO. Przedstawiciele tych organizacji przybyli jednak do Nairobi i ze wsparciem lokalnych organizacji i archidiecezji zorganizowali Szczyt Alternatywny.

 

„Jedynie bezpośredni kontakt z rządem kenijskim, który coraz krytyczniej spoglądał na poczynania innych organizatorów Szczytu, pozwolił na wymuszenie przyznania statusu delegatów przedstawicielom Instytutu Ordo Iuris. Tym samym staliśmy się jednocześnie aktywnymi uczestnikami Szczytu w Nairobi i prelegentami Alternatywnego Szczytu zwołanego przez niedopuszczone do konferencji międzynarodowe organizacje" – komentuje dr Tymoteusz Zych, Wiceprezes Ordo Iuris.

 

Instytut Ordo Iuris przesłał przed rozpoczęciem Szczytu propozycje „zobowiązań”, wymieniając cztery ich kierunki: ograniczenie aborcji, ograniczenie dostępności pornografii, poprawę opieki okołoporodowej, pierwszeństwa wychowawczego rodziców ze szczególnym naciskiem na sferę rozwoju psychoseksualnego dzieci. Każde ze zobowiązań uzasadnione było konkretnymi aktami prawa międzynarodowego, dokumentami ONZ i postanowieniami wcześniejszych konferencji międzynarodowych.

 

„Co charakterystyczne, pomimo wcześniejszych zapowiedzi, organizatorzy nie przewidzieli czasu na publiczną prezentację żadnego ze «zobowiązań» naszego autorstwadodaje dr Tymoteusz Zych.

 

Alternatywny Szczyt odbywał się pod hasłem „Przyjaźni, życiu i rodzinie”. Za jego organizację odpowiadali: Katolicki Uniwersytet Wschodniej Afryki w Nairobi, Archidiecezja w Nairobi, C-FAM, Family Watch International, Caritas, CitizenGo, Ordo Iuris oraz szereg organizacji międzynarodowych i lokalnych. W konferencji oprócz organizacji pro life wystąpili przedstawiciele państw z obu Ameryk, Europy i Afryki sprzeciwiających się próbie stworzenia międzynarodowego „prawa do aborcji”. Ważnym wydarzeniem był udział nuncjusza apostolskiego w Kenii, arcybiskupa Hubertusa van Megena, który odrzucił postanowienia Szczytu w Nairobi i wskazał, że cele szczytu są całkowicie obce przeciętnemu Afrykańczykowi. Raz jeszcze podkreślił całkowity sprzeciw Stolicy Apostolskiej wobec narzuconego Oświadczenia z Nairobi.

 

Podczas Alternatywnego Szczytu dr Tymoteusz Zych oraz Anna Jackowska przedstawili wyniki badań nad korelacją jakości opieki okołoporodowej i regulacji prawnych zakazujących aborcji. Opierając się na oficjalnych danych WHO wskazali na wyraźny związek między zakazem aborcji a niskim wskaźnikiem śmiertelności okołoporodowej. Na podstawie zestawień statystycznych prawnicy Ordo Iuris pokazali, że w poszczególnych regionach świata państwa wdrażające ustawodawstwo chroniące życie w prenatalnej fazie rozwoju wyróżniają się na tle całego regionu wysoką jakością opieki okołoporodowej i niskimi wskaźnikami śmiertelności okołoporodowej matek. Do współudziału w panelu został zaproszony pastor Jan Age-Torp, który opisał na przykładzie Norwegii jak wprowadzenie prawa proaborcyjnego wpłynęło negatywnie na opiekę okołoporodową.

 

Dr Tymoteusz Zych przedstawił także wyniki prowadzonych przez Ordo Iuris badań nad regulacjami prawnymi chroniącymi dzieci przed pornografią.

 

„Nasze wystąpienie wzbudziło duże zainteresowanie. Szczególne w Afryce wywierana jest międzynarodowa presja na legalizację aborcji jako środka ograniczającego śmiertelność okołoporodową matek. Nasze badania dowodzą, że kierunek ten jest sprzeczny z danymi własnymi WHO i z doświadczeniem wielu krajów we wszystkich regionach świata" – dodaje Anna Jackowska, analityk Instytutu Ordo Iuris.

 

Ostatniego dnia Szczytu w Nairobi rządy dwudziestu państw oficjalnie wyraziły swój sprzeciw wobec narzucanego uczestnikom Oświadczenia z Nairobi. Przedstawiciele Instytutu Ordo Iuris wzięli udział w specjalnej konferencji zwołanej w tym celu przez przedstawicieli m.in. Polski, USA, Brazylii, Węgier, Białorusi, Egiptu, Senegalu. Oficjalny tekst protestu został odczytany przez Valerie Huber z departamentu zdrowia rządu amerykańskiego. Wskazała na znaczny postęp polityczny, społeczny i demograficzny wielu krajów przez ostatnie 25 lat, wspominając jednocześnie o krajach rozwijających się przed którymi stoi jeszcze wiele wyzwań i należy je w tym wspierać. Przypomniała jednak, że zgodnie z dokumentem końcowym konferencji ludnościowej w Kairze z 1994 roku każdy ma prawo do życia, rodzina stanowi podstawową komórkę społeczeństwa i należy jej się wsparcie oraz aborcja w żadnym wypadku nie może być promowana jako metoda planowania rodziny. Program z Kairu zakładał poszanowanie przekonań religijnych oraz własnych wartości. Huber zaznaczyła, że nie ma żadnej zgody na promocję aborcji oraz nie istnieje międzynarodowa zgoda, by dostępność do aborcyjnego zabijania dzieci uznać za prawo człowieka.

 

Stanowisko 20 rządów jasno podkreśla, że Oświadczenie z Nairobi godzi w wypracowane na szczeblu międzynarodowym i objęte konsensusem pojęcie praw człowieka, które nie obejmuje tzw. praw seksualnych i reprodukcyjnych czy „bezpiecznej" aborcji. Jasno odrzucono także formę w jakiej organizatorzy Szczytu w Nairobi próbują narzucić uczestnikom wypracowaną jeszcze przed Szczytem treść Oświadczenia z Nairobi.

 

W wydarzeniu uczestniczyli także kenijscy parlamentarzyści, którzy podkreślili obecną w konstytucji Kenii ochronę życia każdego człowieka i zakaz aborcji. Podkreślili przy tym, że Kenia jest krajem broniącym życia nienarodzonych dzieci i prorodzinnym, a rodzina ma w kulturze kenijskiej szczególne znaczenie i należy jej się szczególna ochrona. W ich ocenie dla ogółu Kenijczyków obce są sformułowania dotyczące zdrowia reprodukcyjnego, a wprost absurdem nazwali propozycję wprowadzania 10-letnich dzieci w życie seksualne. Wypowiedzi kenijskich parlamentarzystów uzupełniały bardziej dyplomatyczny język przemówienia prezydenta Uhuru Kenyatty, który prezentując zobowiązania Kanii podczas Szczytu w Nairobi jasno podkreślił kenijskie wartości, jak „świętość życia i rodziny”.

 

Przedstawiciele Ordo Iuris aktywnie włączyli się w prace samego Szczytu w Nairobii, jak i Szczytu Alternatywnego. Odbyli dziesiątki spotkań z delegatami państw i organizacji społecznych oraz zabierali głos na najbardziej kontrowersyjnych panelach Szczytu, w tym konferencji poświęconej przeciwdziałaniu rosnącym w siłę organizacjom konserwatywnym (wśród nich dwukrotnie wymieniano działalność międzynarodową Ordo Iuris) oraz wyznaniom chrześcijańskim. Podczas tego oficjalnego panelu Szczytu prelegenci przestawili grafiki porównujące idee religijne do sterty brudnej bielizny oraz piętnowali „niebezpieczną i wsteczną” Wspólną Deklarację podpisaną przez papieża Franciszka i patriarchę Cyryla, w której wskazano na współczesne zagrożenia dla życia i rodziny.

 

„Wyraźny głos sprzeciwu szerokiej koalicji organizacji społecznych i państw, z dyplomatycznym zaangażowaniem polskiego rządu z jednej strony oraz intensywną pracą na miejscu przedstawicieli Ordo Iuris z drugiej, zablokował możliwość jednomyślnego potwierdzenia Oświadczenia z Nairobi. Brak tak cennej dla organizatorów Szczytu jednomyślności przyznano podczas przemówienia kończącego Szczyt w Nairobi"podsumował mec. Jerzy Kwaśniewski, Prezes Ordo Iuris.

 

We właściwy dla siebie sposób organizatorzy przyznali, że głosy „wsteczne” („push-back voices”) były słyszalne na Szczycie. Zapowiedzieli, że w przyszłości „głosy wsteczne zostaną odepchnięte” („push-back vices shall be pushed back”). Przemówienie kończył niezbyt entuzjastyczny okrzyk nawiązujący do programu konferencji ludnościowej z 1994 roku - „ICPD is alive” czyli „Program kairski żyje!”.

Wspieram
Edukacja

24.01.2020

Dr Tymoteusz Zych - nagranie z konferencji „Jak zatrzymać ideologizację polskiej szkoły”

W wielu polskich szkołach mają miejsce próby wprowadzania wulgarnej edukacji seksualnej, ideologii ruchu LGBT czy propagandy antychrześcijańskiej. Organizacje usiłujące wdrażać tego typu programy robią to pod pozorem inicjatyw antydyskryminacyjnych czy prozdrowotnych. Takie akcje są aktywnie wspierane przez organy samorządowe Poznania i Gdańska. W Poznaniu doszło nawet do sytuacji, że transseksualny aktywista, wprowadzany do szkół jako trener pierwszej pomocy, otrzymał wysokie stanowisko doradcze w strukturze Gabinetu Prezydenta Miasta.

Czytaj Więcej

Jakich zmian potrzebujemy, żeby prawo stało się przyjazne rodzinie?

W czasach podważania roli i istoty małżeństwa, osłabienia więzi rodzinnych oraz kryzysu demograficznego szczególnie ważne jest, aby obowiązujące w Polsce prawo w sposób spójny i zdecydowany chroniło oraz wzmacniało rodzinę i małżeństwo. W związku z tym Instytut Ordo Iuris przygotował założenia i projekty ustaw mające na celu obronę tożsamości małżeństwa, ochronę autonomii rodziny, wsparcie praw wychowawczych rodziców oraz troskę o dobro dzieci.

Czytaj Więcej

Raport "Children’s rights pitted against children? The legal framework and practice of Barnevernet Functioning in the perspective of international legal standards"

W Norwegii dochodzi do licznych przypadków naruszania praw dziecka. Instytut Ordo Iuris przygotował raport na temat niesłusznych ingerencji urzędu do spraw dzieci (Barnevernet) w życie rodzinne. Publikacja została zaprezentowana w Oslo.

POBIERZ RAPORT (WERSJA ANGIELSKA)

Czytaj Więcej

Pięcioro dzieci pozostanie z matką – skuteczna interwencja Ordo Iuris

Sąd Okręgowy w Warszawie orzekł, że pięcioro dzieci wychowywanych przez samotną matkę nie trafi do rodziny zastępczej. Jest to zwieńczenie ponad dwuletniej batalii prawników Instytutu Ordo Iuris w postępowaniu apelacyjnym, zmierzającym do zmiany krzywdzącego orzeczenia Sądu Rejonowego.

Czytaj Więcej