główne PUNKTY
1
8 września 2026 r. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uchyliła wyrok sądu dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, stwierdzając, że sąd ten był nienależycie obsadzony, ponieważ Minister Sprawiedliwości powierzył obowiązki sędziów dyscyplinarnych bez wymaganej ustawą opinii Krajowej Rady Sądownictwa.
2
Tego samego dnia Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wydała trzy orzeczenia potwierdzające, że Dariusz Korneluk nie jest Prokuratorem Krajowym. Jest to kontynuacja linii zapoczątkowanej uchwałą I KZP 3/24 i potwierdzonej przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie SK 13/24.
3
Sąd nie wypowiedział się jeszcze w sprawie Akademii Wymiaru Sprawiedliwości, której rektora – doktora Michała Sopińskiego – Waldemar Żurek twierdzi, że odwołał, mimo poważnych wątpliwości proceduralnych co do skuteczności tego działania. 10 września 2026 r. policja odmówiła interwencji na żądanie nominata ministra Żurka, który usiłował przejąć uczelnię.
Ten sam schemat powtarza się już któryś raz. Funkcja w wymiarze sprawiedliwości jest obsadzona przez osobę powołaną zgodnie z prawem. Minister Sprawiedliwości uznaje jednak – najczęściej na podstawie własnej, niepopartej żadnym orzeczeniem interpretacji przepisów – że powołanie to było bezskuteczne, lub po prostu, bez podstawy prawnej, w oparciu o wątpliwe przesłanki faktyczne ogłasza odwołanie dotychczasowego piastuna funkcji. Po czym wprowadza na to samo stanowisko własnego nominata – brnąc w zaparte, że nowa nominacja jest skuteczna, mimo iż sądy wskazują, że jest wprost przeciwnie. Ostatni tydzień przyniósł kilka dowodów tego mechanizmu.
(…)
Przeczytaj cały tekst na portalu „Obserwator Praworządności”.
Źródło zdjęcia okładkowego: Adobe Stock
