· Rada Praw Człowieka ONZ po raz kolejny przeprowadzi Powszechny Przegląd Okresowy (UPR) w zakresie ochrony praw człowieka w Polsce.
· Polska zostanie poddana przeglądowi 15 listopada.
· Podczas przeglądu pod uwagę wzięty zostanie raport krajowy państwa, zestawienie informacji ONZ na temat danego kraju oraz podsumowanie rekomendacji innych interesariuszy, w tym organizacji pozarządowych.
· Rekomendacje co do zmian legislacyjnych przygotowane dla Polski są w wielu miejscach sprzeczne zarówno z polskim prawem krajowym jak i wiążącymi Polskę umowami międzynarodowymi, w tym z zakresu praw człowieka.
· Uczestnicy przeglądu domagają się od Polski m.in. „likwidacji barier” w dostępie do aborcji, „liberalizacji” prawa aborcyjnego, „specjalnej ochrony prawnej” dla osób o skłonnościach homoseksualnych czy pełnego wdrożenia Konwencji stambulskiej.
· Przedstawiciele Instytutu Ordo Iuris wzięli udział w spotkaniu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych poświęconym przygotowaniu krajowego raportu.
· Instytut następnie przygotował list do ambasadorów państw ONZ, wraz z którym przekazał wybrane publikacje ekspertów Ordo Iuris dotyczące kwestii, które zostały podjęte podczas prac.
Powszechny Przegląd Okresowy (UPR), to mechanizm kontrolny w ramach Rady Praw Człowieka ONZ, mający na celu ocenę stanu przestrzegania praw człowieka w poszczególnych państwach. Polska zostanie poddana przeglądowi już jutro. Ostateczna treść dokumentu oparta będzie na treści trzech przedłożonych raportów – pod uwagę wzięty zostanie raport krajowy państwa, zestawienie informacji ONZ na temat danego kraju oraz podsumowanie informacji innych interesariuszy, w tym organizacji pozarządowych. Przedstawiciele Instytutu Ordo Iuris w czerwcu wzięli udział w spotkaniu zorganizowanym przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, podczas którego dyskutowano na temat treści raportu krajowego. Ponadto, Instytut przygotował list do ambasadorów krajów ONZ, wraz z którym przekazano wybrane publikacje ekspertów Ordo Iuris. Merytorycznie została w nich przeanalizowana problematyka będąca przedmiotem wstępnie sformułowanych zarzutów wobec Polski.
W przedłożonych dokumentach wyrażono liczne oczekiwania zmian legislacyjnych wobec Polski, m.in. „pełnej implementacji” Konwencji stambulskiej. Co istotne, że dokument ten pod pozorem walki z przemocą, wprowadza do porządku prawnego postulaty oparte na ideologii gender. Uczestnicy domagają się również ścigania przestępstw z nienawiści, szczególnie tych motywowanych „orientacją seksualną” lub „tożsamością płciową” ofiary.
Wobec Polski sformułowano także zarzut „braku specjalnej ochrony prawnej dla lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transpłciowych w polskim prawie”. Podniesiono również, że w Polsce, rzekomo, „nie istnieją konkretne zasady ani standardy zapewniające równe traktowanie i bezpieczeństwo lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz transpłciowych w szkołach”. Ponadto „brakuje przepisów wyraźnie zakazujących homofobicznej mowy nienawiści i przestępstw z nienawiści”. W rzeczywistości, jak wskazano w analizach Instytutu Ordo Iuris, polska Konstytucja zabrania dyskryminacji z jakiegokolwiek powodu. Regulacje te dotyczą wymienionych grup tak samo jak każdego innego, co zapewnia pełną realizację zasad równości i niedyskryminacji. Interesariusze domagają się też „zapewnienia rzeczywistego dostępu do legalnej aborcji poprzez usunięcie istniejących barier i stygmatyzowania aborcji”, a także „odpowiedniego monitorowania i uregulowania praktyki sprzeciwu sumienia”.
Instytut przekazał ambasadorom publikacje dotyczące tematyki poruszonej w przedstawionych dokumentach. Materiały te odnoszą się m.in. do kwestii Konwencji stambulskiej (np. Raport „Dlaczego Polska powinna wypowiedzieć Konwencję stambulską?”). Inne publikacje podejmują zagadnienia kontrowersji związanych z penalizacją tzw. mowy nienawiści (m.in. Raport „Zjawisko przestępstw z nienawiści…”) czy ochrony życia.
Wśród materiałów przekazanych przez Ordo Iuris są też raport oraz analiza wcześniejszych zarzutów wobec Polski z sytuacją społeczną i prawną osób o skłonnościach homoseksualnych. Inne publikacje dotyczą praworządności oraz systemu sądownictwa w Polsce czy sytuacji na granicy polsko-białoruskiej i nielegalnej imigracji.
„W toku prac nad UPR, pod adresem Polski sformułowano zastrzeżenia, które w znacznej mierze oparte zostały na nieprawdziwych informacjach lub nieprawidłowej wykładni prawa. W efekcie zarzuty te budują niezgodny z rzeczywistością obraz Polski. Co więcej, w ramach rekomendowanych zmian legislacyjnych proponuje się Polsce m.in. ograniczenie wolności sumienia, co jest sprzeczne nie tylko z naszym porządkiem konstytucyjnym, ale także wiążącymi Polskę umowami międzynarodowymi z zakresu praw człowieka” – zaznacza Anna Kubacka z Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.
