Wiele mediów obiegła nieprawdziwa wiadomość, jakoby sześć samorządów, które przyjęło deklarację sprzeciwu wobec ideologii LGBT lub Samorządową Kartę Praw Rodzin, zostało wykluczonych z unijnego programu miast partnerskich. Informację tę jako pierwsza podała Helena Dalli – Komisarz UE ds. równości. Po kilku miesiącach Komisja Europejska przyznała jednak, że unijna polityk minęła się z prawdą. Z programu nie został wykluczony żaden samorząd oprócz Tuchowa, który wdrożył nie SKPR, tylko inną deklarację, zaakceptowaną przez sąd administracyjny, a miasto otrzymało rekompensatę z Funduszu Sprawiedliwości. Z kolei stowarzyszenie z Kraśnika zostało dopuszczone do programu, pomimo przyjęcia przez miasto podobnej deklaracji.
28 lipca Helena Dalli, Komisarz UE ds. równości, ogłosiła na Twitterze, że „6 wniosków miast partnerskich z udziałem polskich władz, które przyjęły uchwały o «strefach wolnych od LGBT» lub rezolucje o «prawach rodzin», zostało odrzuconych”. Informacja ta była powielona w licznych polskich mediach, które spekulowały, że może chodzić o Wieluń (który przyjął Samorządową Kartę Praw Rodzin), Nowy Sącz albo Wilamowice (Nowy Sącz wdrożył SKPR, a Wilamowice – własną uchwałę „w sprawie wsparcia dla konstytucyjnego modelu rodziny opartego na tradycyjnych wartościach”). Już 30 lipca Instytut Ordo Iuris wysłał do Komisji Europejskiej oficjalny wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskodawca doczekał się odpowiedzi dopiero po kilku miesiącach. Z otrzymanego pisma wynika jasno, że komisarz Helena Dalli przekazała Polsce nieprawdziwe informacje. Żaden z odrzuconych wniosków nie dotyczył samorządu, który przyjął Samorządową Kartę Praw Rodzin, z kolei inny dokument – deklaracja sprzeciwu wobec ideologii LGBT – nie powodował automatycznego odrzucenia wniosku.
Wpis komisarz Dalli dotyczył programu miast partnerskich (Town Twinning). Już z listy dostępnej w Internecie można dowiedzieć się, że do programu dopuszczono 127 podmiotów – lokalnych samorządów (w tym 7 z Polski) lub lokalnych organizacji społecznych (w tym 1 z Polski). Dopiero z załączników do pisma Komisji Europejskiej wynika, że do programu aplikowało łącznie 285 podmiotów, a zatem odsetek podmiotów dopuszczonych w całej Unii Europejskiej wynosi zaledwie 44,56%. Spośród wszystkich 13 podmiotów z Polski, które aplikowały do programu, dopuszczono aż 8 (61,54%) – a zatem znacznie powyżej średniej unijnej. Każdy z wniosków był oceniany w skali od 1 do 100 punktów – do programu dopuszczano te podmioty, które zdobyły ich przynajmniej 71.
Co istotne, punkty przyznawane są w 4 kategoriach – spójności z celami programu, jakości planu działań lub programu pracy, rozpowszechniania, wpływu i zaangażowania obywateli. Powiązanie danego podmiotu z deklaracją sprzeciwu wobec ideologii LGBT nie oznaczało automatycznego wykluczenia z programu, a jedynie mniejszą liczbę punktów przyznanych w pierwszej z czterech kategorii. Wśród 8 podmiotów dopuszczonych do udziału w programie znalazło się m.in. stowarzyszenie z Kraśnika – miasta, którego radni przyjęli w 2019 r. „stanowisko w sprawie powstrzymania ideologii LGBT przez wspólnotę samorządową”. Podmiot ten otrzymał w ramach programu dofinansowanie w wysokości 5040 euro, pomimo powiązania z deklaracją sprzeciwu wobec ideologii LGBT.
Natomiast spośród 5 podmiotów z Polski, które nie zostały dopuszczone do udziału w programie, tylko jeden – miasto Tuchów – wdrożyło deklarację sprzeciwu wobec ideologii „LGBT”. 29 maja 2019 r. radni Tuchowa przyjęli rezolucję dotyczącą „powstrzymania ideologii «LGBT+» przez wspólnotę samorządową”, a w 2020 r. samorząd aplikował o przyznanie środków na projekt „W przestrzeni wielokulturowej tkwi potencjał i siła Unii Europejskiej – obywatelska debata na temat przyszłości”. Komisja Europejska wysłała do Tuchowa wniosek o złożenie wyjaśnień, w którym stwierdziła, że deklaracja ta „może podważać treść wniosku, w szczególności zgodność misji z celami programu”.
PRZECZYTAJ OFICJALNĄ KORESPONDENCJĘ MIĘDZY TUCHOWEM A KOMISJĄ EUROPEJSKĄ – LINK
W odpowiedzi z 9 lipca 2020 r., burmistrz Tuchowa nie przytoczyła treści uchwały Rady Miejskiej w Tuchowie z dnia 18 marca 2020 r., w której radni wyraźnie podkreślili, że jako „ideologię LGBT” rozumieją zespół „kontrowersyjnych i niepodzielanych przez znaczną część społeczeństwa poglądów na małżeństwo, rodzinę, sposób okazywania ludzkiej seksualności, wczesną seksualizację dzieci” oraz „próby ich forsowania w edukacji, kulturze i życiu społecznym”. Stanowisko to okazało się być przekonujące dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który postanowieniem z dnia 6 lipca 2020 r. (sygn. akt III SA/Kr 316/20) odrzucił na jego podstawie skargę przeciwko Radzie Miejskiej w Tuchowie. Sąd administracyjny przyznał, że deklaracja „nie dotyczy prezentowania ideologii, która jest zakazana przez prawo i nie ingeruje swoją treścią w sferę publicznoprawną”. Burmistrz Tuchowa przywołała istniejącą w tym zakresie linię orzeczniczą i w odpowiedzi dla Komisji Europejskiej również podkreśliła, że „stanowisko radnych zaprezentowane w rezolucji ma charakter bardzo ogólnej deklaracji ideowej, nie będącej podstawą nałożenia jakichkolwiek obowiązków czy przyznania bądź stwierdzenia uprawnień”. Pomimo tych wyjaśnień, Komisja Europejska odrzuciła wniosek Tuchowa.
Co istotne, 18 sierpnia Minister Sprawiedliwości przekazał miastu Tuchów czek na dotację z Funduszu Sprawiedliwości dla OSP Tuchów na zakup sprzętu ratującego życie i zdrowie w wysokości 250 tys. złotych jako rekompensatę za niesprawiedliwe pozbawienie środków z programu „Town Twinning”. Obecni na konferencji radni ponownie „zapewnili, że rezolucja rady nikogo nie dyskryminuje, a Tuchów – dla którego ważna jest polska kultura i tradycja – nie ma zamiaru się z podjętej uchwały wycofać”.
