· W ostatnich dniach media obiegła sprawa kobiety, która zmarła w szpitalu w Pszczynie w wyniku wstrząsu septycznego.
· Wcześniej zmarło także jej nienarodzone dziecko, u którego stwierdzono wady rozwojowe.
· Niektórzy komentatorzy za prawdopodobny błąd medyczny, który mógł doprowadzić do śmierci kobiety, obarczają aktualnie obowiązujące regulacje prawne dotyczące aborcji.
· Instytut Ordo Iuris przygotował list otwarty, który podpisała grupa prawników, lekarzy i naukowców. Sprzeciwiają się oni wprowadzaniu w błąd opinii publicznej.
· Sygnatariusze krytykują wykorzystywanie tragicznego zdarzenia do podważania obecnego standardu ochrony życia w Polsce.
– Życie każdej kobiety i każdego dziecka jest w Polsce chronione. Czasem, pomimo rozwoju medycyny, dochodzi do sytuacji bardzo skomplikowanych, w których pomimo najlepszych wysiłków zespołu medycznego nie udaje się uratować pacjenta. Jeśli jednak w istocie doszło do błędu medycznego, to wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma tu nic do rzeczy. Każda ludzka tragedia zasługuje na podejście z właściwym szacunkiem i spokojem. Liczę tutaj przede wszystkim na działanie właściwych biegłych, prawników czy w razie potrzeby Rzecznika Praw Pacjenta – podkreśla dr Filip Furman, dyrektor Centrum Nauk Społecznych i Bioetyki Ordo Iuris.
List podpisali przedstawiciele zawodów m.in. prawniczych i medycznych. Przypominają oni o konstytucyjnej gwarancji szczególnej ochrony życia i zdrowia matki nienarodzonego dziecka. „Odmowa podjęcia prawnie dopuszczalnych czynności ratujących życie w wielu przypadkach może być kwalifikowana jako błąd medyczny prowadzący do odpowiedzialności lekarza oraz placówki medycznej” – piszą sygnatariusze.
W liście podkreślono, że za zaistniałą sytuację nie odpowiadają obowiązujące regulacje prawne w zakresie ochrony życia. Te dopuszczają bowiem ratowanie życia matki, nawet jeżeli wiąże się to z poświęceniem życia jej poczętego, a nienarodzonego jeszcze dziecka. „Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza w przypadku, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Zgodność wskazanej regulacji z Konstytucją RP nie była przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego w żadnym spośród jego licznych orzeczeń dotyczącym standardu ochrony życia ludzkiego w Polsce” – zauważają naukowcy podpisani pod listem.
Sygnatariusze potępiają „działania, które prowadzą do dezinformacji opinii publicznej”. Podkreślają również, jaki wpływ na sytuację społeczną mogą mieć manipulacje w tej sprawie. „Nieakceptowalne jest wykorzystywanie zaistniałej sytuacji dla wywoływania sporów politycznych, a nawet niepokojów społecznych i zamieszek, które mogą przyczynić się do ponowienia aktów agresji wobec chrześcijan i innych osób deklarujących przywiązanie do naturalnego prawa każdego człowieka do życia, jakie obserwowaliśmy jesienią 2020 r.” – zaznaczono.
List podpisali m.in. dr hab. Ewa Dmoch-Gajzlerska, adw. Rafał Dorosiński, adw. dr Krzysztof Wąsowski, adw. dr Tomasz Strugfalski czy adw. Jerzy Kwaśniewski. Naukowcy, którzy chcieliby dołączyć do sygnatariuszy, mogą się zgłaszać na adres [email protected].
Stanowisko prawników, lekarzy i naukowców w sprawie obowiązujących w Polsce standardów ochrony życia
My, niżej podpisani prawnicy, lekarze i naukowcy wyrażamy stanowczy sprzeciw wobec wprowadzania w błąd opinii publicznej co do obowiązującego w naszym kraju stanu prawnego w zakresie odnoszącym się do standardu ochrony życia ludzkiego i warunków dopuszczalności przerywania ciąży.
Konieczność zapewnienia matce dziecka poczętego, a jeszcze nienarodzonego, szczególnej ochrony w zakresie jej życia i zdrowia wynika z regulacji konstytucyjnej (art. 38 oraz art. 68 ust. 3 Konstytucji RP). Niekiedy wiąże się to z koniecznością poświęcenia życia dziecka poczętego dla ratowania życia jego matki. Odmowa podjęcia prawnie dopuszczalnych czynności ratujących życie w wielu przypadkach może być kwalifikowana jako błąd medyczny prowadzący do odpowiedzialności lekarza oraz placówki medycznej. Nieuprawnione jest stanowisko, jakoby zaniechanie podjęcia działań mających na celu ratowanie życia ludzkiego wynikało z aktualnie obowiązujących regulacji prawnych. Należy przy tym pamiętać, że pomimo rozwoju medycyny wciąż zdarzają się przypadki, w których nawet przedwczesne zakończenie życia dziecka nie przyczynia się do uratowania matki.
Przesłanki niekaralności przerwania ciąży – stanowiące wyjątek od ogólnej zasady ochrony życia ludzkiego w każdym stadium jego rozwoju – określa art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży. Stosownie do pkt 1 wskazanego artykułu, przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza w przypadku, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Zgodność wskazanej regulacji z Konstytucją RP nie była przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego w żadnym spośród jego licznych orzeczeń dotyczącym standardu ochrony życia ludzkiego w Polsce.
Stanowczo potępiamy działania, które prowadzą do dezinformacji opinii publicznej – w tym przedstawicieli zawodów medycznych – co do treści i skutków obowiązującego w Polsce stanu prawnego w zakresie ochrony życia ludzkiego. Za szczególnie naganne uznajemy próby wykorzystania ludzkiej tragedii dla podważania obowiązującego w Polsce standardu ochrony życia ludzkiego w każdym stadium jego rozwoju, w tym również na etapie prenatalnym. Wzywamy do odpowiedzialnego, stonowanego, a przede wszystkim zgodnego z prawdą wypowiadania się w tak newralgicznych kwestiach. Nieakceptowalne jest wykorzystywanie zaistniałej sytuacji dla wywoływania sporów politycznych, a nawet niepokojów społecznych i zamieszek, które mogą przyczynić się do ponowienia aktów agresji wobec chrześcijan i innych osób deklarujących przywiązanie do naturalnego prawa każdego człowieka do życia, jakie obserwowaliśmy jesienią 2020 r.
- dr hab. Andrzej Lewandowicz
- dr hab. Ewa Dmoch-Gajzlerska
- prof. dr hab. med. Władysław Sinkiewicz
- dr hab. med. Anna Sinkiewicz, prof. UMK
- prof. dr hab. Alina T. Midro
- ks. dr hab. Piotr Kieniewicz MIC
- Piotr Nagraba
- dr Tomasz Banach
- dr Piotr Wołochowicz
- r. pr. Joanna Kieliszewska
- dr hab. Józef Brynkus, prof. UP Kraków
- dr inż. Mariusz Dzieciątko
- dr Antonina Karpowicz-Zbińkowska
- adw. dr Tomasz Strugalski
- adw. dr Krzysztof Wąsowski
- dr Filip Furman
- adw. Jerzy Kwaśniewski
- dr Marcin Olszówka
- dr Bartosz Zalewski
- adw. Rafał Dorosiński
- Łukasz Bernaciński
- prof. Jacek Zaleśny
- r.pr. Katarzyna Gęsiak
- dr hab. Jan Olszewski, prof. UR
- dr Jan Napoleon Saykiewicz
- dr Robert Wyszyński
- dr Bawer Aondo-Akaa
- dr hab. Michał Michalski, prof. UAM
- prof. dr hab. Jacek Bartyzel
- dr hab. Beata Ecler-Nocoń, prof. UŚ
- prof. Grzegorz Kucharczyk
- adw. Magdalena Majkowska
- r.pr. Jakub Słoniowski
- dr Filip Ludwin
- r.pr. Wawrzyniec Knoblauch
- ks. prof. dr hab. Paweł Bortkiewicz
- prof. dr hab. Artur Andrzejuk
- r.pr. Maciej Marzec
- apl. adw. Piotr Ziemecki
