Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Opinia Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris do projektu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości opłaty rocznej za aplikację komorniczą

Data publikacji: 20.11.2020

Przedstawiony do zaopiniowania projekt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości opłaty rocznej za aplikację komorniczą należy w całości zaopiniować pozytywnie.

Podstawą prawną pozwalającą kształtować wysokość opłat za aplikacje prawnicze są właściwe przepisy ustaw o samorządach zawodowych: radców prawnych, adwokatów, notariuszy i komorników. Zgodnie z ich treścią, Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii odpowiedniego organu (Krajowej Rady Radców Prawnych//Naczelnej Rady Adwokackiej/Krajowej Rady Notarialnej/Krajowej Rady Komorniczej) określa w drodze rozporządzenia wysokość opłaty rocznej, kierując się koniecznością zapewnienia aplikantom właściwego poziomu wykształcenia, przy czym wysokość opłaty nie może być wyższa niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia.

Przedmiotowe rozporządzenie zakładające w swej istocie rezygnację z uzależnienia opłaty rocznej za aplikację komorniczą od kwoty minimalnego wynagrodzenia, na rzecz ustalenia stałej, wyrażonej kwotowo opłacie należy z całą pewnością uznać za słuszny kierunek zmian. Od wielu lat obserwujemy nieustanny wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę określanego na podstawie przepisów ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. 2002 Nr 200, poz.1679 z późn. zm.). Zgodnie z zapowiedziami rządu, w najbliższych latach minimalne wynagrodzenie za pracę ma wzrosnąć aż do kwoty 4000 zł, co bezpośrednio przełoży się na zwiększenie kosztów aplikacji nie tylko dla przyszłych komorników, ale także pozostałych adeptów zawodów prawniczych. Zauważyć należy, iż już obecne regulacje w przedmiocie odbycia aplikacji generują wysokie koszty. Zdarza się, że stanowią one dla młodych ludzi determinantę wyboru przyszłej ścieżki zawodowej.

Wydatki aplikantów związane z przygotowaniem zawodowym, powinny odpowiadać możliwościom finansowym młodych ludzi, którzy dopiero wkraczają na rynek pracy. Należy pamiętać, że wielu z nich ma istotne trudności w zebraniu funduszy na pokrycie kosztów aplikacji, a coroczna zmiana ich wysokości komplikuje możliwość wcześniejszego przygotowania budżetu na ten cel. Problem ten dotyczy nie tylko aplikacji komorniczej, ale także radcowskiej, adwokackiej czy notarialnej. Skutkuje bowiem de facto ograniczeniem dostępu do zawodu osobom mniej zamożnym, nie mając nic wspólnego z niedoborem merytorycznej wiedzy czy brakiem odpowiednich kwalifikacji. O ile akty normatywne regulujące wykonywanie zawodów prawniczych dopuszczają możliwość uzyskania nawet całkowitego zwolnienia z opłat aplikacyjnych, to w praktyce zdarza się to niezwykle rzadko. Orzecznictwo wskazuje, że nie wystarczy niskie wynagrodzenie aplikanta w kancelarii, podjęcie dodatkowych studiów czy niemożność znalezienia innego zatrudnienia (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 października 2015 r., sygn. VI SA/Wa 3493/14).

Projektowane unormowanie jednej, stałej kwoty powinno przyczynić się do zwiększenia liczby chętnych osób do odbycia aplikacji komorniczej, która z roku na rok prezentuje tendencję spadkową. Dane dostępne na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości wskazują, iż w 2013 roku w egzaminie wstępnym na aplikację komorniczą udział wzięło 670 osób, natomiast w bieżącym roku liczba ta wyniosła zaledwie 187 kandydatów.

Za niewątpliwie trafne należy uznać spostrzeżenie Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, wyrażone w trakcie prac legislacyjnych nad zmianą przedmiotowego rozporządzenia zgodnie z którym, kategoria minimalnego wynagrodzenia z uwagi na swoją szczególną rolę nie powinna pełnić miernika do ustalania różnego rodzaju opłat i świadczeń. Nie mniej logiczne byłoby natomiast zastosowanie tej samej konsekwencji wobec pozostałych aplikacji korporacyjnych.

Mając na uwadze powyższe, Instytut Ordo Iuris pozytywnie opiniuje projekt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości opłaty rocznej za aplikację komorniczą. Pragniemy natomiast zasygnalizować, że podobne zmiany dotyczyć powinny regulacji w przedmiocie pozostałych aplikacji prawniczych.

Autor: Weronika Przebierała

Wolności obywatelskie

Analiza prawna dotycząca prawnych uwarunkowań korzystania z prawa do opieki duszpasterskiej w czasie stanu epidemii

W wielu polskich szpitalach nadal nadmiernie ograniczane jest prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej. Zbyt daleko idące restrykcje są niezgodne z art. 53 Konstytucji RP gwarantującym każdemu wolność sumienia i religii oraz zapewniającym każdemu prawo do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajduje. Do Instytutu Ordo Iuris nadal spływają zawiadomienia z całej Polski dotyczące utrudniania pacjentom możliwości skorzystania z opieki duszpasterskiej. Prawnicy przygotowali też opinię na ten temat.

Czytaj Więcej

Ochrona życia

Jakie skutki wywołuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie warunków dopuszczalności aborcji?

W związku z licznymi przekłamaniami co do wyroku Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji eugenicznej oraz obowiązujących przepisów prawa, Centrum Nauk Społecznych i Bioetyki Instytutu na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris przygotowało analizę prawną, w której prostuje nieścisłe i fałszywe informacje na temat skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego, a także specyfiki wad letalnych, wokół których toczy się ożywiona debata społeczna i medialna.
Czytaj Więcej

Ochrona życia

Omówienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2020 r.

Wyrokiem z 22 października 2020 r. wydanym w sprawie K 1/20 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (dalej jako: u.p.r.) jest niezgodny z art. 38 w związku z art. 30 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zakwestionowany przepis dotyczył dopuszczalności przerwania ciąży, a tym samym uśmiercenia dziecka poczętego, w sytuacji, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka in utero. Orzeczenie Trybunału wejdzie w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Ustaw, nabywając moc powszechnie obowiązującą. Tym samym zakazana w Polsce zostanie aborcja ze względów eugenicznych. Wyrok ma charakter ostateczny (art. 190 ust. 1 Konstytucji RP). Prawo polskie nie zna procedury, która pozwalałaby na jego podważenie.
Czytaj Więcej