Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Polscy deputowani wciąż ignorują fundamentalne głosowania w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy

Data publikacji: 10.10.2019

AdobeStock

Polscy parlamentarzyści wchodzący w skład Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (PACE) nadal notorycznie opuszczają ważne głosowania dotyczące fundamentalnych kwestii. Większość deputowanych z naszego kraju była nieobecna, gdy głosowano nad rezolucjami na temat m.in.  promocji ideologii gender, czy zwalczania „mowy nienawiści” wobec zwolenników ideologii LGBT. Z najnowszych danych zebranych przez Instytut Ordo Iuris wynika, że nadal większość kontrowersyjnych rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy podejmowana jest pod nieobecność posłów i senatorów z Polski. 

O takim problemie Instytut Ordo Iuris informował już w styczniu, przedstawiając dane za 2017 i 2018 rok. W 2019 r. sytuacja nie uległa znaczącej poprawie. W ostatnim roku polscy parlamentarzyści znowu opuścili wiele ważnych głosowań. 

W czerwcu Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy przyjęło rezolucję wzywającą do pełnego wdrażania Konwencji stambulskiej, która zobowiązuje władze do promowania w szkołach, mediach i w instytucjach publicznych ideologii gender, zacierającej naturalne różnice między kobietami a mężczyznami. Rezolucja wzywa również do realizacji zaleceń tzw. Komitetu GREVIO, który – o czym Instytut już informował – oczekuje od państw-stron Konwencji m.in. genderowej indoktrynacji dzieci już od wieku przedszkolnego oraz przeciwdziałania „stereotypom” przejawiającym się w szacunku dla tradycyjnej rodziny. Rezolucja została przegłosowana niemal jednomyślnie. W głosowaniu wzięło udział zaledwie dwoje parlamentarzystów z Polski, z czego jeden (z Kukiz’15) głosował „za”, a drugi (z PiS) wstrzymał się od głosu.  

W kwietniu Zgromadzenie przyjęło z kolei rezolucję, w której postuluje się wprowadzenie cywilnych, administracyjnych i karnych sankcji za „mowę nienawiści” wobec zwolenników ideologii LGBT. Z uwagi na fakt, że pojęcie „mowa nienawiści” nie zostało zdefiniowane w żadnym akcie prawa międzynarodowego, wprowadzenie takich sankcji stanowiłoby poważne zagrożenie dla wolności słowa osób, które sprzeciwiają się ideologicznym postulatom ruchu LGBT, takim jak przyznanie konkubinatom jednopłciowym przywileju adoptowania dzieci. Także i ta rezolucja została przyjęta niemal jednomyślnie. W głosowaniu uczestniczyło troje parlamentarzystów z Polski, z czego dwóch głosowało „za” (z PO oraz Kukiz’15), a jeden wstrzymał się od głosu (z PiS). 

Natomiast w styczniu Zgromadzenie uchwaliło rezolucję w sprawie dyskryminacji w zatrudnieniu, w której wzywa do „zwalczania uprzedzeń i stereotypów dominujących w społeczeństwie” oraz wprowadzenia prawnego obowiązku promowania „różnorodności” przez pracodawców z sektora publicznego. W rezolucji nie wyjaśniono, na czym polegają stereotypy wymagające zwalczania, ani co należy rozumieć przez różnorodność, ale w kontekście utrwalonego już języka europejskich instytucji można domniemywać, że chodzi o przyznawanie dodatkowych przywilejów na rynku pracy osobom identyfikującym się jako LGBT oraz zwalczanie przekonań ludzi, którzy opowiadają się za naturalnym modelem rodziny. Rezolucja została przyjęta prawie jednomyślnie, w obecności jednego parlamentarzysty z Polski (z PO), który głosował „za”. 

 „Rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego nie mają wiążącego charakteru, ale odgrywają istotną rolę przy interpretacji prawa międzynarodowego, które Polska jest obowiązana przestrzegać. W efekcie rezolucja promująca ideologię gender albo postulaty lobby LGBT może być wykorzystywana przez instytucje międzynarodowe do wywierania nacisku na polskie władze w celu dostosowania krajowego porządku prawnego do postulatów ruchów lewicowych” – skomentowała Magdalena Olek, p.o. Dyrektora Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris. 

Zgromadzenie Parlamentarne jest organem doradczym Komitetu Ministrów i zarazem jedyną paneuropejską reprezentacją parlamentów narodowych państw wchodzących w skład Rady Europy. Zasiada w nim 648 przedstawicieli parlamentów krajowych, a ilość delegatów zależna jest od liczby mieszkańców danego państwa. W posiedzeniach z reguły uczestniczy od kilkudziesięciu do dwustu osób, przez co nawet nieliczne, ale dobrze zorganizowane delegacje narodowe mają szansę na przeforsowanie swojego stanowiska pod nieobecność delegacji nieobecnych.

W skład polskiej delegacji wchodzi 24 posłów i senatorów, przy czym 12 z nich ma status pełnoprawnego członka, a pozostałych 12 jest zastępcami i mają prawo głosu jedynie pod nieobecność parlamentarzysty, którego zastępują. W skład delegacji wchodzą parlamentarzyści z niemal wszystkich partii politycznych obecnych w Sejmie i Senacie - Prawa i Sprawiedliwości, Platformy Obywatelskiej–Koalicji Obywatelskiej, Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz Kukiz’15. 

Według danych zebranych przez Instytut Ordo Iuris, niska frekwencja dotyczy przedstawicieli wszystkich ugrupowań politycznych. W 2017 roku 22 członków delegacji opuściło ponad połowę głosowań, z czego 5 członków nie było obecnych na ani jednym głosowaniu. W 2018 roku frekwencja pogorszyła się - 23 członków delegacji nie było obecnych na ponad 3/4 głosowań, z czego 7 członków nie uczestniczyło w ani jednym głosowaniu.  W 2019 roku frekwencja uległa tylko nieznacznej poprawie - 3/4 lub więcej głosowań opuściło 17 członków delegacji, z czego 5 nie było obecnych na ani jednym. Jedynie 3 polskich parlamentarzystów było obecnych na co najmniej połowie głosowań. 

Wspieram

Węgierskie Centrum Praw Podstawowych przeciwko przystąpieniu UE do Konwencji stambulskiej [WIDEO]

Instytut Ordo Iuris, wraz z międzynarodową koalicją ekspertów i liderów organizacji prorodzinnych, przygotował petycję do władz Komisji Europejskiej przeciwko przyjęciu Konwencji stambulskiej przez Unię Europejską. Wśród organizacji, które poparły petycję znalazło się węgierskie Centrum Praw Podstawowych - Alapjogokért Központ.

Konwencja stambulska narzuca państwom ideologię gender uderzając w prawa przysługujące rodzinom. Dlatego zachęcamy do podpisania petycji.

Czytaj Więcej

Charakterystyka najważniejszych zagrożeń wynikających z Konwencji stambulskiej

Temat ewentualnego wypowiedzenia przez Polskę Konwencji stambulskiej wzbudza wiele komentarzy. Dokument ten niesie za sobą liczne zagrożenia dla małżeństwa i rodziny. Prezentujemy najważniejsze z nich.

1. Ideologiczna definicja przemocy

Czytaj Więcej

Oświadczenie Komitetu „Tak dla rodziny, nie dla gender” w związku ze stanowiskiem premiera w sprawie Konwencji stambulskiej

Oświadczenie Komitetu „Tak dla rodziny, nie dla gender” w związku ze stanowiskiem premiera Mateusza Morawieckiego w sprawie Konwencji stambulskiej i rozpoczęcia prac nad Konwencją o Prawach Rodziny

Czytaj Więcej

Instytut Ordo Iuris przygotował wniosek w sprawie stwierdzenia sprzeczności genderowej Konwencji stambulskiej z Konstytucją

Postanowienia Konwencji stambulskiej rodzą zasadnicze wątpliwości odnoszące się do jej zgodności z polską Konstytucją. Kreują one zobowiązania dla organów Rzeczypospolitej Polskiej konkurencyjne względem obowiązujących norm Konstytucji, a zarazem z nimi sprzeczne. Eksperci Ordo Iuris przygotowali wniosek na potrzebę ewentualnego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, dotyczącego stwierdzenia niekonstytucyjności Konwencji stambulskiej.

Czytaj Więcej