Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Szariat sprzeczny z prawami człowieka - potwierdza Rada Europy

Data publikacji: 01.02.2019

Adobe Stock

Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy przyjęło rezolucję uznającą prawo szariatu za sprzeczne z wymogami społeczeństw demokratycznych. Parlamentarzyści są zaniepokojeni włączaniem norm prawa islamskiego do systemu prawnego oraz rosnącą rolą trybunałów szariackich w krajach takich jak Grecja czy Wielka Brytania. Dopuszczalność poddania społeczności muzułmańskiej prawu religijnemu Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy postrzega w kategoriach zagrożenia dla międzynarodowych standardów praw człowieka.

22 stycznia Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy (PACE) przyjęło rezolucję w sprawie szariatu, Deklaracji Kairskiej oraz Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Rezolucja powtarza za Wielką Izbą Trybunału w Strassburgu (Refah Partisi p-ko Turcji, 41340/98), że prawo szariatu jest „nie do pogodzenia z wymogami społeczeństwa demokratycznego” oraz dodaje, że szereg norm szariackich jest sprzecznych ze standardami praw człowieka, w szczególności z prawem do życia, prawem do rzetelnego procesu sądowego, prawem do poszanowania prywatności i życia rodzinnego, wolnością słowa, prawem do dobrowolnego zawarcia małżeństwa.

Rezolucję poprzedziło głośne orzeczenie Wielkiej Izby Trybunału w Strasburgu, który 19 grudnia 2018 roku (sprawa Molla Saly p-ko Grecji, 20452/14) uznał co prawda konkretne zastosowanie szariatu (w zakresie prawa spadkowego) za dyskryminujące, jednak nie powtórzył wcześniej formułowanej w swym orzecznictwie opinii o fundamentalnej niezgodności całego szariatu ze standardami społeczeństwa demokratycznego. Orzeczenie z 19 grudnia 2018 roku dotyczyło sytuacji, w której greckie sądy stwierdziły nieważność testamentu, którym zmarły mąż przekazał cały majątek swej żonie. Ważność testamentu podważono powołując się na normy prawa szariatu (zmarły był muzułmaninem), które na mocy umów międzynarodowych zawartych po upadku Imperium Otomańskiego miały regulować sprawy spadkowe muzułmanów zamieszkujących Grecję.

Rezolucję PACE należy odczytywać jako wyraz sprzeciwu wobec ujawnionej w orzeczeniu Trybunału z 19 grudnia 2018 roku tendencji do niuansowania oceny prawa szariatu w kontekście międzynarodowych standardów praw człowieka. Rezolucja odrzuca również formułowany coraz częściej w Europie[1] postulat dopuszczenia współistnienia szariackiego systemu prawa z cywilnym systemem prawa powszechnie obowiązującego.

 

Zgromadzenie Parlamentarne zaniepokojone rolą szariatu w Grecji i Wielkiej Brytanii

Rezolucja potwierdza zdecydowanie negatywną ocenę obserwowanego w Wielkiej Brytanii oraz Grecji znaczenia szariatu[2], jako systemu konkurencyjnego wobec norm regulujących stosunki prawne reszty społeczeństwa. PACE wyraziło także zaniepokojenie funkcjonującymi w Wielkiej Brytanii radami ds. szariatu, odgrywającymi rolę swego rodzaju sądów polubownych, zastępujących sądy państwowe przy rozstrzyganiu sporów małżeńskich i spadkowych miejscowych muzułmanów. Z podobną oceną spotkała się rola muzułmańskich duchownych (muftich) w greckiej Tracji, gdzie (jak wynika z orzczenia w sprawie Molla Saly p-ko Grecji) pomimo rezolucji PACE z 2010 roku mufti wciąż wykonują władzę sądowniczą.

 

Apel do Turcji i Azerbejdżanu o wycofanie się z Deklaracji Kairskiej

Zgromadzenie Parlamentarne zwróciło się do Turcji i Azerbejdżanu z apelem o „rozważenie” wycofania się z Deklaracji o prawach człowieka w islamie podpisanej w 1993 roku w Kairze. Turcja i Azerbejdżan są jedynymi państwami w Radzie Europy będącymi stronami Deklaracji Kairskiej, w myśl której prawa i wolności człowieka „podlegają prawu szariatu” (art. 24). Należy zwrócić uwagę na trwające już od wielu lat próby budowy religijnej, muzułmańskiej doktryny praw człowieka, jako systemu konkurencyjnego wobec powszechnego systemu praw człowieka. Rezolucja Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nie po raz pierwszy tak stanowczo przeciwstawia się temu prądowi, który postrzegany jest jako zagrożenie dla tożsamości międzynarodowego systemu praw człowieka.

 

Wyniki głosowania

Rezolucja została przyjęta większością 69 głosów. Przeciw głosowało tylko 14 deputowanych z Turcji i Azerbejdżanu, podnoszących że w ich państwach nie występuje problem wypierania prawa państwowego przez prawo szariatu. „Brak jest oznak odwoływania się do prawa szariatu w naszych krajach” - powiedział poseł Asim Mollazade z Azerbejdżanu.

 

[1] Przykładowo w 2008 r. Rowan Williams, arcybiskup Canterbury i zwierzchnik światowej Wspólnoty Anglikańskiej, w przemówieniu wygłoszonym w siedzibie Wyższego Sądu dla Anglii i Walii, wyraził przekonanie, że wprowadzenie „pewnych aspektów islamskiego prawa” na stałe do brytyskiego systemu prawnego „jest nieuniknione” np. „w sporach małżeńskich, które zapewniają alternatywę wobec sądów rozwodowych w naszym rozumieniu” – zob. B. Russel, C. Brown, Archbishop of Canterbury warns sharia law in Britain is inevitable, w: “Independent” z 8.2.2008 r., https://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/archbishop-of-canterbury-warns-sharia-law-in-britain-is-inevitable-779798.html (4.2.2019).

[2] W Rezolucji 1704(2010) PACE rekomendowało ograniczenie roli muftich w greckiej Tracji do wyłącznie funkcji religijnych, a zarazem „zakaz stosowania prawa szariackiego, co rodzi poważne pytania o zgodność z Europejską Konwencją Praw Człowieka”. 

Wspieram

Rodzice skarżą norweski Barnevernet do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

Do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu wpłynęło szesnaście skarg rodziców na rząd Norwegii. Dotyczą one pogwałcenia ich prawa do poszanowania życia rodzinnego. Wszystkie odnoszą się do działań tej samej instytucji - norweskiego urzędu do spraw dzieci - Barnevernet.

Czytaj Więcej
Wolność Sumienia

18.07.2019

Zakład pracy to nie miejsce indoktrynacji

W mediach nie milkną echa sprawy zwolnienia pracownika IKEI, który na prywatnym profilu firmy – cytując fragmenty Pisma Świętego – wyraził swoje krytyczne poglądy na temat aktów homoseksualnych. Niestety w przypadku wielu publikacji skala niedomówień i przeinaczeń – zwłaszcza co do obowiązującego w Polsce prawa – jest tak duża, że w istotny sposób wprowadza opinię publiczną w błąd. Przykładem takiego tekstu jest zamieszczony w „Gazecie Wyborczej” artykuł A. Rozwadowskiej pt. Ziobro nie zna kodeksu pracy i orzecznictwa sądów? Tomasz został zwolniony z Ikei nie za poglądy, ale za mowę nienawiści. Autorka twierdzi w nim, że pracodawcy są zobligowani do walki z dyskryminacją pracowników prowadzących homoseksualny styl życia, np. poprzez prowadzenie specjalnych warsztatów czy ustanowienie specjalnych procedur skargowych. Tymczasem zgodnie z polskim prawem zainteresowanie pracodawcy seksualnością pracowników czy ich poglądami i ocenami w tej materii jest po prostu nielegalne. I ani dbanie o wizerunek firmy, ani zaangażowanie w promowanie określonej ideologii nie zmieniają tego stanu rzeczy. 
Czytaj Więcej

Nagłośnienie sprawy małoletniej Zosi może naruszać prawa dziecka

Opublikowany przez Rafała Betlejewskiego film pt. „Wojna z LGBT: Klepacka vs. Bartek. Kto zwycięży?” spotkał się z licznymi komentarzami dotyczącymi sytuacji małoletniej Zosi. W materiale za eksperta uznawany jest bezpodstawnie podający się za seksuologa współpracownik organizacji LGBT. Film ten wzbudza kontrowersje i jego publikacja możne stanowić naruszenie praw dziecka przysługujących dziewczynce. Centrum Bioetyki Ordo Iuris przygotowało opinię w tej sprawie. 

Czytaj Więcej

Stanowisko szkoły z Torunia pomija opinię szkolnego wychowawcy chłopca

Przed Sądem Rejonowym w Toruniu toczy się sprawa o ograniczenie władzy rodzicielskiej wobec rodziców Maćka. Do wszczęcia postępowania doszło na skutek zawiadomienia złożonego w marcu przez szkołę. W oświadczeniu przesyłanym mediom przez szkołę podstawową nr 10 w Toruniu pojawiły się nierzetelne informacje dotyczące Maćka, którego rodzinę reprezentuje Instytut Ordo Iuris. 
Czytaj Więcej