Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Suwerenność państw (zamiast praw seksualnych i reprodukcyjnych) afirmowana podczas obrad Komisji Ludności i Rozwoju ONZ

Data publikacji: 20.09.2016

Hasło „Skupmy się na migracji!” odbijało się głośnym echem podczas obrad 46. Komisji Ludności i Rozwoju (CPD) ONZ, które miały miejsce w Nowym Jorku, w dniach 18-26 kwietnia 2013 r. W sytuacji gdy problem migracji dotyczy 214 milionów ludzi, kwestia ta w oczywisty sposób staje się jednym z bardzo istotnych zagadnień naszych czasów. Jednakże dyskusja na obradach CPD szybko odbiegła od zagadnienia migracji i skupiła się na tzw. prawach seksualnych i reprodukcyjnych - tematyce, która ma niewiele wspólnego z autentycznymi potrzebami osób migrujących.

 

Przyczyny migracji mogą być różnorakie, ale fundamentalne potrzeby człowieka są uniwersalne.  Kiedy człowiek rozpoczyna życie w nowym miejscu, musi mieć dostęp do jedzenia, schronienia, opieki medycznej, edukacji oraz zatrudnienia. To są warunki podstawowe, których obecność umożliwia człowiekowi rozwój i taki był apel Grupy Arabskiej oraz Grupy Afrykańskiej podczas obrad CPD. Grupy te reprezentujące 75 państw wyraziły swoje rozczarowanie kierunkiem, który obrała dyskusja oraz wezwały do skupienia się na właściwym temacie. Nawet kraje postrzegane jako entuzjastycznie nastawione do tematyki praw reprodukcyjnych jasno stwierdziły, że CPD nie jest właściwym miejscem do prowadzenia dyskusji na ten temat.

 

Końcowy dokument stanowiący owoc pracy Komisji Ludności i Rozwoju zawiera dziesięć odniesień akcentujących sprawy dotyczące zdrowia oraz praw seksualnych i reprodukcyjnych. Wprowadzenie tych odniesień było wynikiem nacisków ze strony głośniej mniejszości państw członków ONZ (głównie Norwegii i Argentyny). Na zakończenie obrad Komisji, Katar, Polska, Węgry, Chile, Costa Rica, Honduras, Malta, Bangladesz oraz Stolica Apostolska przedstawiły zastrzeżenia wyjaśniające, że żadna część dokumentu nie powinna być interpretowana jako akceptacja aborcji. Delegat Bangladeszu oświadczył, że bezzasadnie, w stanowczo nadmierny sposób koncentrowano się na frazeologii eksponującej tzw. prawa oraz zdrowie reprodukcyjne i seksualne. Ostatecznie jednak dokument końcowy można uznać za istotny sukces, gdyż potencjalnie złe skutki sformułowań mówiących o „zdrowiu reprodukcyjnym” zostały osłabione przez wprowadzenie paragrafu dotyczącego suwerenności państw.

 

Ponad osiemdziesiąt Państw Członkowskich ONZ opowiedziało się za wprowadzeniem paragrafu dotyczącego suwerenności, który potwierdza, że każde państwo wprowadzi rekomendacje Komisji Ludności i Rozwoju w sposób „zgodny z prawem krajowym oraz priorytetami rozwojowymi, z pełnym poszanowaniem dla wartości religijnych, etycznych oraz kulturowych uwarunkowań obywateli, oraz w zgodzie z powszechnie uznawanymi międzynarodowymi prawami człowieka.” Paradoksalnie, sformułowanie mówiące o poszanowaniu wartości oraz afirmujące suwerenność państw w stosunkach międzynarodowych -- stanowiące od podpisania Traktatu Westfalskiego w 1648 r. powszechnie uznaną zasadę w prawa międzynarodowym -- spotkało się z dużym sprzeciwem.

Paragraf dotyczący suwerenności został już po raz trzeci umieszczony w corocznym dokumencie Komisji Ludności i Rozwoju. Wskazuje to na wspólną wolę Państw do podkreślenia faktu, że  są wolne w decydowaniu o treści ich praw krajowych zgodnie z wolą swoich społeczeństw. World Youth Alliance jest wdzięczne wszystkim, którzy wzywali do wprowadzenia tego ważnego zapisu oraz czeka na dalsze wsparcie Państw Członkowskich w obronie ludzkiej godności na arenie ONZ.

 

Opracowanie Ordo Iuris na podstawie tekstu "Language on State Sovereignty Marks Huge Victory at Commission on Population and Development" by Elyssa Koren J.D. World Youth Alliance Director of Advocacy.

Autor: Elyssa Koren

Tłumaczenie: Grzegorz Wodyński

Wolność Sumienia

Analiza zgodności z Konstytucją poprawki nr 12 Senatu do uchwalonej 28 maja 2020 r. przez Sejm ustawy o zmianie ustawy zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 447)

Główne tezy: Uchwalona przez Sejm ustawa z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz niektórych innych ustaw zmienia redakcję klauzuli sumienia lekarza (art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty) w taki sposób, aby brzmienie tego przepisu nie budziło już wątpliwości interpretacyjnych i w pełni odzwierciedlało treść normatywną tego przepisu, która obowiązuje od wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2015 r. (K 12/14); innymi słowy – ustawa wykonuje sentencję wspomnianego orzeczenia i usuwa niekonstytucyjne ograniczenia wolności sumienia. - Senacka poprawka nr 12 w istocie zakłada dodanie do art. 39 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty ust. 2, nakazującego podmiotom leczniczym (np. szpitalom), w przypadku powstrzymania się przez lekarza od wykonania świadczenia budzącego moralny sprzeciw, wskazanie lekarza lub podmiotu wykonującego działalność leczniczą, który zapewni możliwość wykonania tego świadczenia (tzw. obowiązek informacyjny). - Nałożenie na podmioty lecznicze tzw. obowiązku informacyjnego jest niezgodne z art. 53 ust. 1 Konstytucji, na co wskazują motywy uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2015 r. (K 12/14). Trybunał podkreślił, że obowiązek ten nie powinien ciążyć ani na lekarzu, ani na podmiotach leczniczych, ponieważ wolność sumienia chroni nie tylko przed przymusem podjęcia bezpośredniego zamachu na chronione dobro, lecz także przed takim postępowaniem, „które pośrednio prowadzi do nieakceptowalnego etycznie skutku, w szczególności przed przymusem współdziałania w osiąganiu celu niegodziwego”. - Obowiązujący system prawny nie zawiera żadnego mechanizmu, który zezwalałby jednemu podmiotowi leczniczemu na gromadzenie danych o lekarzach niezgłaszających sprzeciwu sumienia wobec konkretnego świadczenia lub o podmiotach wykonujących działalność leczniczą, które z nimi współpracują. Tym samym faktyczna realizacja obowiązku informacyjnego przez podmioty lecznicze jest niezwykle utrudniona, a wręcz niewykonalna, co sprawia, że poprawka nr 12 jest nie tylko niezgodna z konstytucyjnymi gwarancjami wolności sumienia, lecz również budzi poważne zastrzeżenia w świetle zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji), jako nakładająca obowiązek niemożliwy do spełnienia. - Kompleksowym wykonaniem zawartej w uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego jasnej tezy o niedopuszczalności wymuszania wykonywania przez podmioty lecznicze świadczeń „wrażliwych moralnie” byłoby ustawowe zagwarantowanie, że mogą one powstrzymywać się od wykonywania określonych świadczeń, w szczególności aborcji. Wprawdzie już na gruncie obowiązującego prawa takie stanowisko jest prezentowane w nauce prawa, ale nigdy nie zastąpi to jednoznacznych przepisów.
Czytaj Więcej

Ochrona życia

Efekty warszawskiego programu dofinansowania procedury in vitro

Rada m. st. Warszawy w 2017 r. przyjęła program dofinansowania procedury sztucznego zapłodnienia in vitro „Stołeczna kampania na rzecz wspierania osób dotkniętych niepłodnością z wykorzystaniem metod zapłodnienia pozaustrojowego w latach 2017 – 2019” (dalej: Program).

Czytaj Więcej

Rodzina i Małżeństwo

Stanowisko Instytutu na rzecz kultury prawnej Ordo Iuris w sprawie listu do marszałków województw

27 maja 2020 r. dwaj przedstawiciele Komisji Europejskiej – Pan Joost Korte, Dyrektor Generalny dyrekcji ds. zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego oraz Pan Marc Lemaître, Dyrektor Generalny dyrekcji ds.

Czytaj Więcej