Informujemy, że Pani/Pana dane osobowe są przetwarzane przez Fundację Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris z siedzibą w Warszawie przy ul. Zielnej 39, kod pocztowy 00-108 (administrator danych) w ramach utrzymywania stałego kontaktu z naszą Fundacją w związku z jej celami statutowymi, w szczególności poprzez informowanie o organizowanych akcjach społecznych. Podstawę prawną przetwarzania danych osobowych stanowi art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Podanie danych jest dobrowolne, niemniej bez ich wskazania nie jest możliwa realizacja usługi newslettera. Informujemy, że przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania, a także prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Korzystanie z newslettera jest bezterminowe. W każdej chwili przysługuje Pani/Panu prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania danych osobowych. W takim przypadku dane wprowadzone przez Pana/Panią w procesie rejestracji zostaną usunięte niezwłocznie po upływie okresu przedawnienia ewentualnych roszczeń i uprawnień przewidzianego w Kodeksie cywilnym.

Do Pani/Pana danych osobowych mogą mieć również dostęp podmioty świadczące na naszą rzecz usługi w szczególności hostingowe, informatyczne, drukarskie, wysyłkowe, płatnicze. prawnicze, księgowe, kadrowe.

Podane dane osobowe mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany, w tym również w formie profilowania. Jednak decyzje dotyczące indywidualnej osoby, związane z tym przetwarzaniem nie będą zautomatyzowane.

W razie jakichkolwiek żądań, pytań lub wątpliwości co do przetwarzania Pani/Pana danych osobowych prosimy o kontakt z wyznaczonym przez nas Inspektorem Ochrony Danych pisząc na adres siedziby Fundacji: ul. Zielna 39, 00-108 Warszawa, z dopiskiem „Inspektor Ochrony Danych” lub na adres poczty elektronicznej iod@ordoiuris.pl

Przejdź do treści
PL | EN
Facebook Twitter Youtube

Instytut Ordo Iuris przygotował wniosek w sprawie stwierdzenia sprzeczności genderowej Konwencji stambulskiej z Konstytucją

Data publikacji: 30.07.2020

Adobe Stock

Postanowienia Konwencji stambulskiej rodzą zasadnicze wątpliwości odnoszące się do jej zgodności z polską Konstytucją. Kreują one zobowiązania dla organów Rzeczypospolitej Polskiej konkurencyjne względem obowiązujących norm Konstytucji, a zarazem z nimi sprzeczne. Eksperci Ordo Iuris przygotowali wniosek na potrzebę ewentualnego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, dotyczącego stwierdzenia niekonstytucyjności Konwencji stambulskiej.

PRZECZYTAJ WNIOSEK - LINK

Zgodnie z art. 188 pkt 1 Konstytucji Trybunał uprawniony jest m.in. do badania zgodności treści umów międzynarodowych z polską ustawą zasadniczą. Tymczasem postanowienia Konwencji budzą liczne wątpliwości odnoszące się do ich zgodności z szeregiem przepisów Konstytucji. Wskazać tu należy przede wszystkim art. 2 Konstytucji (zasada demokratycznego państwa prawa), art. 18 Konstytucji (zasada opieki i ochrony rodziny, małżeństwa, rodzicielstwa i macierzyństwa ze strony władz publicznych), art. 25 ust. 2 Konstytucji (zasada bezstronności światopoglądowej władz publicznych), art. 32 ust. 2 (zakaz dyskryminacji), art. 33 ust. 1 Konstytucji (zasada równości kobiet i mężczyzn), art. 48 ust. 1 oraz art. 53 ust. 3 Konstytucji (obydwa przepisy dotyczą prawa rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami).

Wskazać można trzy grupy postanowień Konwencji, które rodzą niekonstytucyjne zobowiązania Rzeczypospolitej. Do pierwszej grupy należą postanowienia Konwencji określające jej siatkę pojęciową w sposób niezgodny z systemem wartości konstytucyjnych. Do tych unormowań należą art. 3 lit. c, który wprowadza i definiuje pojęcie gender (w tekście polskojęzycznym - „płeć społeczno-kulturowa”) oraz art. 4 ust. 3 Konwencji (który wśród cech ze względu na które zakazana jest dyskryminacja wprowadza – poza pojęciem płci – pojęcia gender oraz gender identity). Postanowienia te redefiniują treść obowiązków organów władzy publicznej wynikających z art. 18 i art. 33 ust. 1 Konstytucji, narzucając całkowicie różny sposób ich rozumienia, który jednocześnie jest niezgodny z przyjętym na gruncie ustawy zasadniczej. Poza tym – analizując je od strony techniki legislacyjnej – należy zauważyć, że rodzą one zasadnicze wątpliwości odnoszące się do ich zgodności z art. 2 Konstytucji. Należy wskazać tu przede wszystkim wprowadzenie chaosu pojęciowego, który rodzi stan niepewności odnośnie do pojęcia „płci” w prawie polskim.

Do drugiej grupy należą unormowania art. 4 ust. 4 Konwencji, który z góry przesądza, że wdrażanie postanowień Konwencji nie może stanowić dyskryminacji, oraz art. 6 Konwencji, który nakazuje uwzględniać perspektywę genderową (gender prespective - mylnie przetłumaczone na język polski jako „perspektywa płci”, podczas gdy samo pojęcie gender przetłumaczono jako „płeć społeczno-kulturowa”) w toku wdrażania i ewaluacji postanowień Konwencji. Ze wskazanych przepisów wynikają niekonstytucyjne zobowiązania do kierowania się narzucaną przez Konwencję ideologią oraz wyłączające możliwość chronienia przez Rzeczpospolitą praw podstawowych wynikających z art. 32 ust. 2 oraz 33 ust. 1 Konstytucji.

Do trzeciej grupy należą unormowania art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 i 2 Konwencji. Art. 12 ust. 1 Konwencji nakazuje promować zmianę społecznych i kulturowych wzorców zachowań kobiet i mężczyzn nie tylko w celu wykorzenienia uprzedzeń, zwyczajów, tradycji oraz innych praktyk opartych na idei niższości kobiet, ale także do wykorzenienia stereotypowych ról kobiet i mężczyzn, niezależnie od tego, czy oparte są one oparte na idei niższości kobiet. Za takie Konwencja uważa również te role społeczne kobiet i mężczyzn, które wynikają z uwarunkowań biologicznych. Art. 14 ust. 1 i 2 Konwencji nakazuje natomiast podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie do programów nauczania na wszystkich etapach edukacji treści dotyczących m.in. „niestereotypowych ról społeczno-kulturowych” (non-stereotyped gender roles). Postanowienia te naruszają przede wszystkim zasadę bezstronności światopoglądowej państwa oraz respektowania religijnych i filozoficznych przekonań rodziców w programie kształcenia poprzez zobowiązanie Rzeczypospolitej do wdrożenia w całym systemie edukacji treści ściśle wynikających ze światopoglądowych założeń teorii gender sprzecznych z przekonaniami znacznej części rodziców.

„Przypomnieć też należy, że ewentualne postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym nie miałoby charakteru precedensowego. W 2018 r. podobna sprawa miała miejsce przed Trybunałem Konstytucyjnym Republiki Bułgarii, który orzekł, że Konwencja stambulska jest sprzeczna z bułgarską Konstytucją. Bułgarski Trybunał Konstytucyjny stwierdził wówczas, że społeczeństwo ludzkie opiera się na binarności płci, to jest na istnieniu dwóch przeciwstawnych płci, z których każda jest powiązana z określonymi biologicznymi i społecznymi funkcjami i obowiązkami. Wymóg pewności i przewidywalności prawa wyklucza istnienie dwóch równoległych i wzajemnie wykluczających się pojęć – płci «biologicznej» oraz «społeczno-kulturowej» określanej jako «gender»" - podkreślił mec. Bartosz Zalewski z Centrum Analiz Legislacyjnych Ordo Iuris.

Wspieram
Wolności obywatelskie

24.09.2020

Pięć miesięcy za kratkami po naruszeniu kwarantanny. Sąd uchylił areszt po interwencji Ordo Iuris

Sąd Okręgowy w Toruniu uchylił areszt wobec kobiety, którą na ponad cztery miesiące pozbawiono wolności po tym jak naruszyła kwarantannę. Instytut Ordo Iuris przygotował na ten temat opinię „amicus curiae”. Prawnicy wskazali, że zastosowanie tak drastycznego środka zapobiegawczego było bezzasadne. Zdaniem Ordo Iuris, nie ma podstaw do obawy ucieczki lub ukrywania się kobiety, matactwa, utrudniania przez nią postępowania, popełnienia innego przestępstwa czy też do zastosowania tymczasowego aresztu wyłącznie z uwagi na surowość grożącej kary.

Czytaj Więcej

Rodzina z Holandii bezpieczna w Polsce. Ordo Iuris w obronie rodziców niepełnosprawnego chłopca

Sąd Okręgowy w Warszawie nie zgodził się na wydanie holenderskim władzom Ekateriny i Conrada den Hertog – rodziców chłopca z autyzmem, którzy wraz z synem uciekli do Polski. W Holandii dziecko zostało bezpodstawnie odebrane rodzicom, gdy zaczęło wykazywać oznaki zaburzenia rozwojowego. Małżeństwo zdecydowało się na ucieczkę wraz z Martinem do Polski i złożenie wniosku o azyl oraz ochronę prawną. Polski sąd uznał, że w Holandii prawa i wolności rodziców zostały rażąco naruszone.

Czytaj Więcej

Transseksualizm z perspektywy zdrowotnej, społecznej i prawnej - raport Ordo Iuris

Zjawisko transseksualizmu wywołuje w ostatnim czasie coraz więcej komentarzy. Zaburzenie to pociąga często za sobą wiele innych problemów natury psychicznej i społecznej. Temu zagadnieniu poświęcony został panel organizowany przez Instytut Ordo Iuris. Wzięli w nim udział eksperci z dziedziny prawa, socjologii i medycyny.

Czytaj Więcej
Ochrona życia

17.09.2020

Kielecki program in vitro sprzeczny z zasadą dobra dziecka – analiza Ordo Iuris

Dziś Rada Miasta Kielce będzie głosować nad projektem uchwały wprowadzającej program, który zakłada dofinansowanie zapłodnienia pozaustrojowego z publicznych środków. Rodzi on liczne wątpliwości prawne i każe postawić pytanie o gospodarność wydawania pieniędzy publicznych przez władze Kielc. Program m.in. nie uwzględnia głównych przyczyn problemów z niepłodnością, a także ignoruje naczelną w prawie rodzinnym zasadę dobra dziecka. Instytut Ordo Iuris przygotował analizę na ten temat.

Czytaj Więcej